Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2013 19:59

Οι στίχοι 332 - 375 και 441 - 581 από την Αντιγόνη του Σοφοκλή

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Στο θέμα μας "Η Δροσιά του αποσπάσματος" αναρτήσαμε αυτή τη βδομάδα ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Τζωρτζ Στάινερ "Οι Αντιγόνες". Στο απόσπασμα αυτό ο Στάινερ μιλάει για τους στίχους 441-581 της Αντιγόνης του Σοφοκλή. Σκεφτήκαμε λοιπόν, να αναρτήσουμε εδώ αυτούς τους στίχους για όποιον του ανοίξει η όρεξη να τους διαβάσει. Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστούν οι στίχοι αυτοί οι οποίοι αναρτήθηκαν στο διαδίχτυο από το 1ο Λύκειο Περάματος.

 

Επίσης, ευκαιρίας δοθείσης, σκεφτήκαμε να αντιγράψουμε εδώ και τους στίχους 332 - 375. Οι στίχοι αυτοί του Σοφοκλή είναι το Ά Στάσιμο της Αντιγόνης. Είναι ένα χορικό που θεωρείται ανεπανάληπτο κι έχει χαρακτηριστεί ως "Ύμνος στον πολιτισμό" και "Ύμνος στο μεγαλείο του ανθρώπου". Τους στίχους αυτούς τους αντιγράψαμε από την μετάφραση του ποιητή Νίκου Παναγιωτόπουλου, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση της Αντιγόνης που ανέβηκε σε σκηνοθεσία Λευτέρη Βογιατζή στο θέατρο της οδού Κυκλάδων το 1992 και στην Επίδαυρο το 2006.

Πριν πάμε στους στίχους, καλό είναι να υπενθυμίσουμε και δυο τρία στοιχεία για τον Σοφοκλή. Γεννήθηκε στον Κολωνό το 496 π.Χ και ήταν γυιός ενός πλούσιου βιομήχανου πανοπλιών. Εκλέχτηκε δυο φορές στρατηγός, τη μία μάλιστα, το 440, μαζί με τον Περικλή. Συνέθεσε γύρω στις 120 τραγωδίες, από τις οποίες 96 κέρδισαν το πρώτο βραβείο στους δραματικούς διαγωνισμούς που γινόντουσαν στην Αθήνα. Η πρώτη του νίκη έγινε το 468 στα Μεγάλα Διονύσεια, όπου ενίκησε και τον Αισχύλο. Σήμερα σώζονται μόνο εφτά τραγωδίες του Σοφοκλή. Το πιο πιθανόν είναι πως την Αντιγόνη την έγραψε το 441 και τον Οιδίπους Τύραννος μετά το 430. Λέγεται πως ενώ ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης είχαν αποδεχτεί τις προσκλήσεις που τους έκαναν διάφοροι βασιλείς, ο Σοφοκλής τις είχε αρνηθεί όλες. Η περίοδος που έζησε ο Σοφοκλής ήταν αυτή, της νίκης στη Σαλαμίνα, της Αθηναϊκής ηγεμονίας, ήταν η εποχή της καταστροφής της Μήλου, η εποχή της εμφάνισης των σοφιστών και η εποχή της Σικελικής εκστρατείας. Πέθανε το 405π.Χ. Λίγους μήνες πριν το θάνατό του είχε παρουσιάσει το χορό του και τους ηθοποιούς στον προαγώνα με πένθιμη ενδυμασία για το θάνατο του Ευριπίδη. Άφησε δυο γιούς, τον Ιοφώντα και τον Αγάθωνα. Ο Αριστοφάνης στους Βάτραχους, ένα χρόνο μετά τον θάνατο του Σοφοκλή, συνόψισε στο στίχο 82 τον χαρακτήρα του γράφοντας " ευχαριστημένος ανάμεσα στους ζωντανούς, ευχαριστημένος και με τους πεθαμένους".

 

Ο Ύμνος στο πολιτισμό

ΧΟΡΟΣ

Πολλά πράγματα είναι πάνω απ' τις δικές μας δυνάμεις

κανένα όμως δεν έχει τα φερσίματα του ανθρώπου

το να'σαι άνθρωπος είναι το πιο απλησίαστο απ'όλα. 

 

Και παίρνει το δρόμο της θάλασσας

που αφρίζει ασημένια στον χειμωνιάτικο νοτιά

κι ανοίγεται πέρα μακριά

μέσα απ'τα βουνά και τις χαράδρες των κυμάτων.

Και τη θεά την υπέρτατη

την άφθαρτη την ακούραστη Γη

την καταπονάει με το αλέτρι

χρόνο το χρόνο, πάνω κάτω την αυλακώνει και τη σκάβει

με ζωντανά που κρατάνε απ'τ'άλογο.

 

Και τα σμάρια των πουλιών που πετάνε ελαφρά

και των ανήμερων των αγριμιών τους κόσμους

και τα θρέμματα των θαλασσινών νερών

όλα ξέρει ο τετραπέρατος άνθρωπος

να τα τυλίγει με μια κλωστή που την πλέκει σε δίχτυ

και το ερημικό αγρίμι των βουνών το νικάει με δόλο

κι όλογυρα ξέρει να βάζει ζυγό

στον πυκνόμαλλο λαιμό του αλόγου

και στον βουνίσιο ακάματο ταύρο.

 

Βρήκε στα βάθη του γλώσσα με λέξεις

σκέψη ανεμόδαρτη

και ορμέφυτα νόμων που δημιουργούν πολιτείες

ο άνθρωπος δίδαξε στον εαυτό του τον άνθρωπο

και τα βέλη της άγριας παγωνιάς που του στέλνεο ο καιρός

απ'της σαΐτες της πυκνής βροχής να γλυτώνει -

Σε όλα βρίσκει μια έξοδο

το αύριο δεν είναι γι'αυτόν αδιέξοδο

μόνο απ'τον Άδη 

δεν έχει τρόπο να ξεφύγει

κι ας έχει καορθώσει να ξεγλιστράει από αρρώστιες αγιάτρευτες.

 

Κι ενώ έχει την εξυπνάδα να μηχανεύεται

τέχνες που δεν μπορούσε καν να ελπίζει

πότε στρίβει στο κακό

άλλοτε πάλι στο αγαθό.

Όταν σέβεται τους νόμους της γης

και τ'ορκισμένο δίκιο στους θεούς

υψώνεται πάνω απ'την πόλη

δεν έχει πόλη

όποιος μολυνθεί με το θράσος να μη διαλέγει το καλό.

Ποτέ του να μην έχει θέση στο σπίτι μου

και η γνώση του ποτέ να μην φυτρώνει στις βραγιές της γνώσης μου

όποιος κι αν είναι αυτός που κάνει τέτοια έργα.

 

Μπροστά σ'αυτό το θεϊκό παράδοξο

σαστίζει ο νούς μου

να τ'αρνηθώ;

και πως;

Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013 17:35

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση