Παρασκευή, 07 Οκτωβρίου 2022 07:47

Τεσσεράμισι γνώμες για το έργο της Ανί Ερνό που βραβεύτηκε φέτος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας

Επιλέγων ή Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

enroΣτην 82χρονη Γαλλίδα συγγραφέα Αννί Ερνό απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022. Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της  Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών, το Νόμπελ δόθηκε στη Γαλλίδα συγγραφέα «για το θάρρος και την οξύτητα με τα οποία αποκαλύπτει τις ρίζες, τις αποξενώσεις και τους συλλογικούς περιορισμούς της προσωπικής μνήμης».  

H Αννί Ερνό θεωρείται μία από τις σημαντικότερες συγγραφείς της Γαλλίας. Έχει λάβει πλήθος διακρίσεων για το πλούσιο πεζογραφικό της έργο  στο οποίο ξεχωριστή θέση έχει η αυτοβιογραφία της με τίτλο "Τα χρόνια" (2008). Μεταξύ άλλων τιμήθηκε με το βραβείο Μαργκερίτ Γιουρσενάρ για τη συνολική της συνεισφορά στα γράμματα, ενώ ήταν υποψήφια για το Man Booker International το 2019.
Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10 εκατομμυρίων σουηδικών κορωνών (περίπου 920.000 ευρώ).

Το όνομα Αννί Ερνό το άκουσα για πρώτη φορά τώρα που βραβεύτηκε με το Νόμπελ. Πρόσφατα έμαθα το όνομά της όταν είδα την ταινία  "Το γεγονός", που μου άρεσε αρκετά. Διάβασα λοιπόν ότι η ταινία βασίστηκε σε βιβλίο της Ερνό που εξιστορούσε μία φάση της ζωής της κατά τη δεκαετία του '60 όπου αναγκάστηκε να κάνει άμβλωση την περίοδο που δεν ήταν νόμιμη. 

Τεσσεράμισι γνώμες για το έργο της Ερνό. 

Το Νόμπελ λογοτεχνίας στην Αννί Ερνό: αποφεύγοντας την πραγματικότητα  του Ηλία Κανέλλη

Γιατί άξιζε η Αννί Ερνό το Νόμπελ  της Μαίρης Καιρίδη

Ανί Ερνό: Ένα Νόμπελ Λογοτεχνίας που δικαιώνει τη Σουηδική Ακαδημία  του Νίκου Μπακουνάκη

Anna Damianidi, στο fb 

9 ώρ.  ·  
 
Όταν διαβαζω την Ερνω έχω την αίσθηση ότι καθώς γράφει, γεμίζει το γραφείο δίπλα της με τα περιττά φορτία της γλώσσας, τα κλισέ, τα αναμενόμενα. Θα τα πω τώρα απλά αλλά εμπιστευθείτε με, θα σας πω αλήθεια εν τελει, ψιθυρίζει.
Την απολαμβάνω πάντα. Βαθαίνει και μέσα μου τη γνώση όσων έχω ζήσει κι εγώ.

Spyros Yannaras, στο fb

13 ώρ.  ·  
 
Ότι θα μπορούσε να υπάρξει βραβείο νόμπελ λογοτεχνίας που να κάνει τον μετριότατο και αδιάφορο Le Clesio (2008) ή τον ακόμα πιο ουτιδανό Gao Xingjian (2012), να φαντάζουν καλύτερες επιλογές, ομολογώ πως δεν μπορούσα να το φανταστώ.
Η Annie Ernaux για όσους έχουν κάποια συναίσθηση του τι σημαίνει λογοτεχνία, γραφή και ύφος, δεν υπήρξε ποτέ συγγραφέας. Πόσο δε μάλλον λογοτέχνης. Είναι από τις περιπτώσεις που κανείς μπορεί ανενδοίαστα να πει ότι δεν ξέρει να γράφει. Ακόμα και οι Γάλλοι την αποκαλούν ελληνικώ τω τρόπω "κακογράφο". Το ομφαλοσκοπικό autofiction της Ερνώ, δεν είναι στείρα λογοτεχνία, αλλά η ίδια η στείρωση της λογοτεχνίας. Ουδεμία σχέση με το stream of consciousness, καθότι ουδέποτε, όχι απλώς δεν συνομίλησε, αλλά δεν αντιλήφθηκε τι σεισμός υπήρξε για τη λογοτεχνία το έργο της Μεγάλης Κυρίας των Γραμμάτων, όπως ήταν η Βιρτζίνια Γουλφ.
Η Ερνώ ενσαρκώνει ό,τι αναιρεί τη λογοτεχνία, πετώντας στα σκουπίδια τον φωτισμό του εκάστοτε (υπαρξιακού) παρόντος προς όφελος της πιο στενόχωρης και ρηχής επικαιρότητας, προσδίδοντας στα βιβλία σαφή ημερομηνία λήξης, καθώς τα καθιστά όχι απλώς αναλώσιμα κατ' αναλογίαν με τις εκάστοτε μόδες τις οποίες υπηρετεί, αλλά (υπό)προϊόν και κατάλοιπο της πιο επιδερμικής και πολιτικά ακίνδυνης επικαιρότητας.
Η Ερνώ και οι αντίστοιχοι ανέγγιχτοι από λογοτεχνία πολυγραφότατοι μπεστ σελλεράδες μετατόπισαν στα μάτια της κοινής κοινότατης γνώμης των μη αναγνωστών, το κέντρο βάρους από το αγώνα για την κατάκτηση του ύφους εκείνου που θα μπορέσει να ακραγγίξει το άφατο και ανείπωτο, το ύφος που σε κάθε εποχή φωτίζει μια άκρη από το μυστήριο της ζωής, δηλαδή το αιώνιο και διαρκώς μεταβαλλόμενο ανθρώπινο παρόν, στον άγαρμπο πειραματισμό ενός ακόρεστα εγωκεντρικού κι απόλυτα ομφαλοσκοπικού Εγώ που πειραματίζεται βαριεστημένα με τις λέξεις και τις ιδεολογίες που μας βουλιάζουν ολοένα και περισσότερο στην ακρισία και τον δογματισμό της "σωστής πλευράς της ιστορίας".
Η βράβευση της Ερνώ, όπως πολύ ορθά το διατύπωσε η χαλκέντερη κριτικός Τίνα Μανδηλαρά δικαιώνει τον καιροσκοπικό, λέω εγώ, και στείρα μηχανιστικό μηχανισμό παραγωγής "λογοτεχνικών" κειμένων από τις ποικίλες σχολές δημιουργικής γραφής. Θλίψη και βαθιά απογοήτευση.

Από την άλλη βέβαια, το νόμπελ λογοτεχνία έχει τόσο πολύ απαξιωθεί από τις ίδιες του τις επιλογές που πλέον αποτελεί μεγαλή τιμή για συγγραφικούς ογκόλιθους όπως ο Μίλαν Κούντερα, ο Κόρμακ ΜακΚάρθυ, ο Λάσζλο Κραζναχορκάι ή ο Τόμας Πύντσον, που δεν έχουν πάρει κι ούτε φαίνεται ποτέ πως θα πάρουν νόμπελ (με ν μικρό). Αυτοί διαμόρφωσαν και συνεχίζουν να διαμορφώνουν, συγκλονίζοντάς μας, τον αναγνωστικό και τον συνολικό μας

anni-ernaux jeanne-728Ζήτω! να το πω κι εδώ μια και το χω δίπορτο. Το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας δόθηκε στην αγαπημένη μου Γαλλίδα συγγραφέα Annie Ernaux, της οποίας αρκετά έργα έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά. Εγώ συνιστώ "Τα χρόνια" το κατά την γνώμη μου magnum opus της Εrnaux. Η σπουδαία αυτή συγγραφέας δεν μιλάει για πράγματα που δεν ξέρει, μιλάει για την ζωή της, μιλάει μ' ένα τρόπο πώς να το πω "ήσυχο", ψιθυριστό, σαν να αφηγείται την ιστορία της σε μια φίλη. Μιλάει και για φρικαλεότητες  προσωπικές, όπως μια έκτρωση που είχε κάνει σαν κοριτσάκι, αλλά και κοινωνικές, μιλάει για την ζωή μιας γυναίκας από την δεκαετία του 60 μέχρι σήμερα διαπερνώντας όλες τις μεγάλες αλλαγές που έγιναν αυτά τα χρόνια. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας και μιας εποχής, γραμμένη με χρώματα παστέλ, λες και η πατίνα του χρόνου κάπως επανασχεδιάζει όλα τα πολύ δύσκολα και τα πολύ σημαντικά μιας εποχής και μιας ζωής, που περνάνε από τις σελίδες της, χωρίς όμως να τα μειώνει ούτε να τα μικραίνει. Εμένα στο προσωπικό μου συγγραφικό πάνθεον μου θυμίζει την Αlice Munro, μια άλλη σπουδαία συγγραφέα, Καναδή αυτή, Νομπελίστας επίσης, ως προς το χρωμα της γραφής κυρίως βίο. 

Στη φωτό η Ερνώ στα τέλη της δεκαετίας του '60.

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 08 Οκτωβρίου 2022 05:35
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση