Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013 07:57

Λέμε τώρα..αν ζούσε σήμερα ο Νίτσε

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Αν είχε την τύχη ο Νίτσε να γεννηθεί την σήμερον ημέρα, για να καταφέρει να βγει από αυτά που ήξερε, να μην ζήσει μέχρι τέλους κολλημένος στην εκείθε πλευρά, αν ζούσε σήμερα για να τα δει όλα (κωλυόμενα), όταν θα πήγαινε στους χορούς που η καλή κοινωνία τον καλούσε και βρισκόταν παρέα με όλους αυτούς τους ευυπόληπτους πολίτες,

 

 

αντί να γανιάζει επιτιθέμενος στο είθισται, το στημένο, το μούφα, το επιφανειακό, το ανούσιο, το άξεστο κατεστημένο τους, και τελικά να ΚΕΡΔΙΖΕΙ η καφρίλα βγάζοντάς τον τρελό, αν λοιπόν ζούσε σήμερα και τα είχε δει όλα, θα πήγαινε στις κυριλέ, τυπικές, καθωσπρέπει δεξιώσεις τους ήρεμος και θα τους έλεγε: Ρε σεις τελικά έχετε απόλυτο δίκιο. Είναι πολύ γαμάτο να ακολουθείς τους κανόνες του είθισται. Μπορείς να γαμιέσαι ασύστολα αλλά.. από τον κ@λ0, και/για να είσαι ταυτόχρονα παρθένα την πρώτη νύχτα του γάμου, όπως θεωρεί σωστό η θρησκεία και γι' αυτό έχει βάλει ως κανόνα η κοινωνία. 
Πρώτη  ερώτηση: θα τολμούσε να αντιμιλήσει κανείς; (θα γλίτωνε όλον τον πόλεμο κατά την εν ζωή του περίοδο).

Δεύτερη ερώτηση: θα του έμενε η ρετσινιά του αντίχριστου μετά θάνατον;

 

Υστερόγραφο στο του Νίτσε:

(η κωλόφαρδη γενιά μας:) Θα πάω στο σχολείο του παιδιού μου (τα ʽχω κάνει η πουτάνα τα δύο προηγούμενα χρόνια, τσακωμούς, να ωρύομαι για το δίκαιο, παλεύοντας για μια παιδεία που θα αναδεικνύει την προσωπικότητα ενάντια σ' αυτήν που κάνει το παιδί άβουλο, συμβιβασμένο, δούλο), θα πάω λοιπόν ευυπόληπτα ντυμένη και με χαμόγελο θα του πω: κύριε γυμνασιάρχα τελικά είχατε απόλυτο δίκιο. Ο γιος μου, με την δική μου προκλητική ανατροφή καταστρέφεται, θέλω να ακολουθήσω τους κανόνες συμπεριφοράς της κοινωνίας, που κάνει καλά τα παιδιά και θα ήθελα να μου τους μάθετε. Καθόμουν και ασχολιόμουν τσάμπα με την προσωπικότητα του παιδιού μου ενώ δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο, δεν έχει καμία πρακτική εφαρμογή, αυτό που έχει σημασία είναι να παίρνει 20. Από αυτό κρίνεται ο ίδιος, από αυτό κι εγώ σαν μάνα, από αυτό αξιολογήστε ΚΙ ΕΣΕΙΣ, να μην χάσετε και την θέση σας. Το να καταπιάνομαι με μεθόδους που να μην ευνουχίζουν το παιδί είναι τσάμπα, αχρείαστο. Έχει μια ολόκληρη ζωή μπροστά του για να ξεμπερδευτεί!! Αν δημιουργούσα έναν ισορροπημένο άνθρωπο τι θα έκανε μετά; Με τον σωστό είθισται τρόπο μεγαλώματος της ευυπόληπτης κοινωνίας δεν πρόκειται ποτέ του να πλήξει.

Εν περιλήψει

δεν είναι εποχές να ρέουμε (γλυκανάλατες), τώρα έχει ύψος και βάθος, αναγκαστικά. Πάμε στο άλλο μας άκρο για (φιλοσοφικά) να γίνουμε όλα, και (πρακτικά) για να πληρωθεί ο καθένας με το ίδιο του το νόμισμα. (Νέμεσις = δικαιοσύνη που οι άνθρωποι, παρέα με το σύμπαν φέρνουμε).

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013 20:26

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση