Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Τρίτη, 24 Μαΐου 2022 00:44

Ένας απόηχος από το 3ο συνέδριο του πράσινου ΠΑΣΟΚ και του πολύχρωμου ΚΙΝΑΛ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

pasok2Ο απόηχος που πιάνουν οι κεραίες του καθενός που έχει ένα ενδιαφέρον προφανώς και εξαρτάται από την πολιτική του στάση - δράση αυτόν το μισό αιώνα. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Ο σοσιαλισμός του 48% ΠΑΣΟΚ του '81 με άφησε "παγερά αδιάφορο", όπως εύστοχα το είχε πει ο Άγγελος Ελεφάντης και στην συνέχεια, τον χειμώνα ετούτο του '83 βγάζοντας τα ανοιξιάτικα Τραπεζάκια μου Έξω, επέλεξα κι εγώ που δεν ήμουν Πασόκας ούτε και ΚΚΕ, ναι είμαι ότι ήμουν κι ότι τραγουδούσα μόνος και άλλοτε μαζί με λίγους φίλους που ονειρευόμασταν τα ανέφικτα και τα ανένταχτα. Στα πολιτικά πράματα πάντως, όσο κι όποτε νοιαζόμουνα και πάντα από μακριά για το ΠΑΣΟΚ, που από την μεταπολίτευση και μετά μέχρι την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, αυτό το προσωπαγές στο ξεκίνημά του κόμμα που με την πρασινίλα του όλα τα κόμματα λίγο πολύ χρωματίστηκαν, ήταν ενωμένο δυνατό. Και όπως κάθε κόμμα που κυβερνάει για πολλά χρόνι έτσι κι αυτό και κάποιες σωστές επιλογές έκανε υπέρ του κοινωνικού καλού και συμφέροντος και αρκετές κακές κι άσχημες.

Κάποιες πολιτικές του, με όλες τις αντιφάσεις κι ανακολουθίες του μα πάντα εντός του συστήματος, βοήθησαν ένα μεγάλο μέρος του λαϊκού κόσμου να προχωρήσει μες την καλή χαρά μπροστά, όπως αυτός εννοούσε το μπροστά - που πα να πει, άλλοτε κοντά στα παλιά εικονογραφημένα λαϊκά κι άλλοτε με τους εξουσιαστικούς λαϊκίστικους αυριανισμούς του - και με κάποιες άλλες έσπρωξε την Ελλάδα στο λάκκο με τα φίδια της διαφθοράς, των σκανδάλων και της μεγάλης κρίσης.

Στις μέρες μας είναι ένα κόμμα που προσπαθεί παρεμβαίνοντας δημόσια με προτάσεις, να κάνει πολιτική, όχι σαν ένα άλλο που όνομα και ναι κατακόκκινο χωριό, συν του ότι παρουσιάζει επί Ανδρουλάκη δημοσκοπικά διψήφια ποσοστά, οπότε δεν μπορείς  να το προσπερνάς στο ντούκου όποτε σου βγαίνει μια διάθεση να συζητάς για την πολιτική κατάσταση και για το πως θα παίξουν τα κόμματα τουλάχιστον τους κρίσιμους προεκλογικούς μήνες που ακολουθούν.

Όσο για το ποιο κόμμα βρίσκεται στη δυσχερέστερη θέση, η απάντηση είναι εύκολη. Εκτιμώ ότι είναι το ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ. Και μιας και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα βγει τρίτο κόμμα, αυτό ισύχει διότι με την απλή αναλογική σίγουρα κανένα κόμμα δε θα μπορέσει να εκλέξει μόνο του πάνω από 150 βουλευτές, όπως δε θα'ναι και τόσο εύκολο να κερδίσει την αυτονομία και με την δήθεν αναλογική του μπόνους εδρών. Άρα θα πρέπει να συμπράξουν δύο ή τρία κόμματα για να σχηματίσουν κυβέρνηση. Σε εκείνη τη φάση το ΠΑΣΟΚ δε θα πρέπει εκ των πραγμάτων να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει; Όπως φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού ένα κομμάτι του αλλοιθωρίζοντας δεξιά βλέπει καλοδεχούμενη μια προγραμματική συνεργασία με τη Ν.Δ, ενώ για ένα άλλο κομμάτι του πιο φυσική μοιάζει να'ναι η συνεργασία με τον αριστεροπασοκίζοντα ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. Με αυτό σαν δεδομένο θα είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσει πράγματι ενωμένες όλες τις δυνάμεις του. Να πούμε επίσης όπως σε όλα τα κόμματα έτσι και στο ΠΑΣΟΚ υπάρχει κι ένα κομμάτι που ψάχνεται και το ψάχνει και δεν έχει κατασταλάξει τι θέλει πιο πολύ και ίσως να'ναι αυτοί που στο βάθος τους νοσταλγούν πιο πολύ τις σοσιαλιστικές επαγγελίες και όχι το αντιδεξιό στίγμα του άλλου ΠΑΣΟΚ.

Το χειρότερο δεν θα'ναι, όταν, για να μην πιει αυτό το πικρό ποτήρι των εσωτερικών εντάσεων, αρνηθεί με διάφορα προσχήματα και δικαιολογίες να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας; Και το καλύτερο κατ'εμέ, είναι να το πιει άσπρο πάτο και μάλιστα την πρώτη αναλογική φορά που θα'ναι και η πιο ακριβής των διαθέσεων του εκλογικού σώματος σ'αυτή τη συγκυρία.

Μ'αυτή την εκτίμηση σαν βάση, ελπίζω οι ενεργοί Πασόκες που είναι σε θέση να επηρεάζουν τις εξελίξεις να έχουν αντιληφθεί ότι η άρνηση της συνεργασίας είναι η χειρότερη δυνατή επιλογή για το κόμμα τους, οπότε καλό είναι να ετοιμάζονται σιγά σιγά για να τραβήξουν έναν από τους δύο δρόμους αν αισθάνονται την ανάγκη να φτιάξουν ομελέττα που σημαίνει ότι θα πρέπει να σπάσουν τα πράσινα, κίτρινα, κόκκινα και μπλε αυγά τους. Εκτός κι αν μας προκύψει το απίθανο, δηλαδή τα τρία μεγάλα κόμματα να σχηματίσουν κυβέρνηση ειδικής αποστολής με τεχνοκράτη πρωθυπουργό και βλέποντας και κάνοντας, που πάει να πει να το πάνε μέχρι εκεί που τους συμφέρει.

Αυτή την σύντομη εξ αποστάσεως και καφενειακή αναφορά την κάναμε διότι πριν τρεις μέρες διεξήχθει το 3ο συνέδριο ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ μέσα σε ένα κλίμα πανηγυρικό και με 4000 εκλεγμένους αντιπροσώπους οι οποίοι εξέλεξαν και την νέα Κεντρική Επιτροπή του. Το θέμα είναι αν ο πράσινος ήλιος έχει την απαιτούμενη καθαρή ενέργεια για να τους φωτίζει ώστε να παίρνουν όσο πιο δημοκρατικά μπορούν τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις, προπάντων για εκείνο τον λαϊκό κόσμο που εδώ και χρόνια περνάει του Χριστού τα πάθη. Εν πολλοίς με ευθύνη τους κάτι που το φανερώνει και η εκλογική τους δύναμη τα τελευταία 10 χρόνια. 

Μια κατά την γνώμη μας καλή παρουσίαση για αυτά που συνέβησαν στο 3ο συνέδριο την έκανε η Βασιλική Σιούτη με το άρθρο της  " Όσα συνέβησαν στο πρώτο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία Ανδρουλάκη, που επιμένει "ούτε ελιτισμός ούτε λαϊκισμός",  εδώ .  

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 27 Μαΐου 2022 07:16
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση