Δευτέρα, 05 Αυγούστου 2013 19:21

Πικροδάφνες ξεριζωμένες γλέντια στην Μασσαλία

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Βοήθεια χριστιανοί, βοήθεια νοικοκυραίοι, οικολόγοι, περαστικοί, βοήθειααα καλέ, μας ξεριζώνουν. Μα κανείς δεν  άκουσε τις πικροδάφνες ή και να τις άκουσε, κανείς δεν έτρεξε για να τις βοηθήσει. Είναι πάντως πολύ πιθανόν, χρόνια τώρα οι περίοικοι, να κοιμούνται πάνω σε άλλα λελούδια και της πικροδάφνης τον ανθό να τον περιφρονούν. Κακώς καλοί μου, διότι μόνο σ’αυτόν αν κοιμηθείτε μπορείτε να δείτε όνειρο μεγάλο.

 

Τι τρέχει καλέ και σκούζετε έτσι; Ας ξεκινήσουμε με την οδό που συνετελέσθει το έγκλημα. Η οδός είναι αυτή που περνάει μπροστά από το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά κι ονομάζεται Χαριλάου Τρικούπη. Είναι ένας δρόμος με δύο λωρίδες και ανάμεσά τους υπάρχει και μια διαχωριστική νησίδα. Χρόνια τον διέσχιζα, πολλές φορές πηγαίνοντας στο σινεμά τσέπης ΖΕΑ και θυμάμαι τις νεραντζιές και τις ψηλές πικροδάφνες που έδιναν έναν πράσινο τόνο σ’αυτόν τον δρόμο. Να σημειώσουμε εδώ κάτι που είναι γνωστό σε πολλούς, ότι δηλαδή οι πικροδάφνες θεωρούνται σκέτα γαϊδούρια. Αντέχουν για καιρό και στο πολύ κρύο και στη μεγάλη ζέστη και τα βγάζουν πέρα με ελάχιστο νερό.

Αυτό που έτρεξε λοιπόν, είναι πως η Δημ.Αρχή του Πειραιά αποφάσισε και ξερίζωσε τις πικροδάφνες, που χρόνια έκαναν για να μεγαλώσουν και τις πέταξε άσπλαχνα μαραμένες και πικραμένες στα σκουπίδια. Έστρωσε μετά την νησίδα με ένα ωραίο προς το κόκκινο χωματάκι, τοποθέτησε γύρω γύρω ένα ξύλινο πλαίσιο, σχεδόν άσπρισε το εξωτερικό τσιμέντο, έριξε και χαλικάκι και τοποθέτησε και λάστιχα για αυτόματο πότισμα. Μετά, εδώ κι εκεί φύτεψε μικρά λουλουδάκια όπως βασιλικούς, μαργαρίτες,, λεβάντες, γεράνια. Με μια πρώτη ματιά μου φάνηκε, τα χαμηλά αυτά φυτά σαν να φυτεύτηκαν στην τύχη, δίχως να δημιουργούν κάποιο όμορφο σχέδιο.

Δεν ξέρω, μπορεί σε κάποιους ν’αρέσει αυτή η αλλαγή, ακόμη και για την αλλαγή. Εξ άλλου γούστα είναι αυτά. Μπορεί κάποιοι επίσης να περιμένουν να δουν το αποτέλεσμα. Κι εγώ, ως περαστικός, και ξεχνώντας προς στιγμήν τις πικροδάφνες, συμπαθητικό το βρίσκω. Αλλά έχω και ενστάσεις.

Υπάρχουν δύο δεδομένα, που πιστεύω πως πρέπει να τα πάρουμε σοβαρά υπόψη μας για όποια επιχειρήματα αρθρώσουμε. Το πρώτο είναι το μεγάλο χρέος που έχει ο Δήμος Πειραιά. Το δεύτερο είναι το ελάχιστο πράσινο που έχει αυτή η πόλη. Συμπέρασμα; Δεν είναι λοιπόν, λογικός στόχος να αυξάνεται το κοινόχρηστο πράσινο της πόλης με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος; 

Με αυτό που πολλοί θα συμφωνούν, είναι πως η πολιτική της Δημ.Αρχής απέναντι στο πράσινο δεν διέπεται από αυτό το λογικό συμπέρασμα. Ίσα ίσα κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ας πούμε έχουν μια μανία να φυτεύουν σε διάφορες πλατείες και αλσάκια γκαζόν. Το γκαζόν και δεν μπορείς να το πάρεις σοβαρά υπόψη σου ότι πρόκειται για πράσινο πράσινο και πολύ νερό χρειάζεται. Γι’αυτό συχνά το βλέπουμε παρατημένο να έχει ξεραθεί. Επίσης οι Πειραιώτες θα έχουν προσέξει σε αρκετούς στύλους και αρκετά ψηλά να υπάρχουν κάτι καλλιγραφικές γλάστρες όπου έχουν εποχιακά φυτά. Μικρά και χρωματιστά. Αρκετά από αυτά ήδη έχουν μαραθεί. Το πότισμά τους δεν είναι και τόσο εύκολο. Και του χρόνου, άντε ξανά μανά από την αρχή να πληρώνει ο Δήμος για νέα λουλουδάκια. Ωραία κι αυτά φαίνονται, αλλά μοιάζουν αυτές οι επιλογές σαν να είναι ο Δήμος της άποψης πως το περιτύλιγμα έχει μεγαλύτερη σημασία από το περιεχόμενο, που τι πειράζει κι αν είναι αέρας κοπανιστός; Δηλαδή επί της ουσίας αυτό σημαίνει πως διακοσμείς την πόλη με υψηλό κόστος και πενιχρά αποτελέσματα.

Ξαναγυρνάμε στην Χαριλάου Τρικούπη. Μια πρώτη παρατήρηση έχει να κάνει με το ξύλινο πλαίσιο. Κι αυτό στο μάτι όμορφο φαίνεται και φιλικό. Αλλά πόσο θ’αντέξει; Μακροπρόθεσμα πιο οικονομική λύση, δεν σας φαίνεται κι εσάς, ότι θα ήταν όμορφα βαμμένα τουβλάκια; Επιπλέον τα μικρά χρωματιστά φυτά που τα φύτεψαν στον χώρο που ήταν οι πικροδάφνες, ελάχιστα αισθητικώς προσφέρουν στο μάτι, έτσι όπως είναι σ’αυτόν τον μακρόστενο δρόμο μικρής ορατότητας. Με αυτά τα μικρά φυτά νομίζω πως δεν έχεις την αίσθηση του πράσινου, αυτήν που σου δίνει π.χ η πικροδάφνη. Και επιπλέον είναι τα περισσότερα από αυτά εποχιακά, που όταν μαραθούν θα πρέπει να φυτευτούν νέα, δηλαδή κι άλλα λεφτά, έτσι, τσάμπα και βερεσέ.

Σίγουρα σε βάζουν σε σκέψεις αυτές οι επιλογές. Μοιάζουν σα να έχουν μόνο δύο στόχους. Να δημιουργούν την εντύπωση ότι ο δήμος φροντίζει το πράσινο και να ταΐζουν σε μόνιμη βάση το κύκλωμα των προμηθευτών. Επειδή όλο και πεισσότεροι μαθαίνουν πως όσοι συναλλάσσονται με το ελληνικό δημόσιο το κάνουν με τιμές που είναι, από λίγο έως πολύ, πάνω από τον μέσο όρο των κρατών της Ευρώπης, δεν είναι αυτονόητο πως και αυτό το αλισβερίσι με τα φυτά στον Πειραιά θα κοστίζει στους δημότες της πόλης τόσα, που αν το μάθουν οι δημότες θα πέσουν κάτω ξεροί;

Νομίζω πως δύο καλά κριτήρια για να μπορεί να γίνει μία συζήτηση με νόημα και να κριθεί σωστά μία δημοτική αρχή για την πολιτική που ακολούθησε στο πράσινο, είναι, πρώτον, αν στην περίοδο της θητείας της το πράσινο της πόλης, βάσει ενός σχεδιασμού αποτέλεσμα μιας δημοτικής συζήτησης , αυξήθηκε ή ελαττώθηκε. Και το δεύτερο είναι αν το κόστος για το πράσινο και την φροντίδα του ήταν σε κανονικές τιμές της αγοράς ή από τις άλλες τις ελληνικές, που λες και φυτέψαμε χρυσάφι. Και όταν λέμε πράσινο σε πόλεις ,εννοούμε βασικά, υψηλό πράσινο κι όχι γκαζόν και πανσέδες. Υπάρχουν κι άλλα κριτήρια. Λόγου χάρη, τι δένδρα επιλέγει ο δήμος να φυτέψει, ακριβά ή φτηνά, ευπαθή ή αντοχής, που έχουν ανάγκη από λίγο νερό ή από πολύ, αειθαλή ή φυλλοβόλα; Πώς τα φυτεύει, στην τύχη ή με κάποια σχέδια και συνδυάζοντάς τα έτσι ώστε να προκύπτει μία ωραία εικόνα;  Ή, ένα άλλο κριτήριο είναι αν φρόντισε η δημ.αρχή να δημιουργήσει δημοτικό φυτώριο. Ή, αν προσπάθησε οργανωμένα και συστηματικά να συζητήσει για να πείσει τους δημότες να φροντίζουν και αυτοί με τον τρόπο τους, το πράσινο της πόλης τους.  

Πάντως όλα αυτά τα πολυέξοδα στολίδια και τ’ανθοδοχεία με τα λουλουδάκια του δήμου Πειραιά μου φαίνονται, σε σχέση με τη δύσκολη εποχή που περνάμε, φρου φρου κι αρώματα. Δεν είναι πολύ φυσιολογικό να ρωτήσει ο άλλος, που είναι στριμωγμένος και με την πλάτη στον τοίχο και πολύ πιθανόν ανασφάλιστος, κ. δήμαρχε, κοινωνικό ιατρείο γιατί δεν υπάρχει στην πόλη μας; Το κοινωνικό φαρμακείο, μήπως είναι μια μεγάλη κι επείγουσα ανάγκη για πολλούς συνδημότες μας, ε, κ. δήμαρχε; Ή οι ξενώνες για άστεγους; Ποια μπορεί να είναι η απάντηση του κ. δήμαρχου, όταν είναι φανερό πως σπρώχνει αλλού το δημόσιο χρήμα κι όχι στην τόσο απαραίτητη στις μέρες μας κοινωνική πρόνοια; Το σύνηθες είναι το άλλα αντ'άλλων. Αλλά μερικές φορές και η σιωπή του. Μόνο που στην περίπτωση αυτή σίγουρα δε θα είναι χρυσός. Σαν ήχος τενεκέ ξεγάνωτου θα ακούγετε. 

Αυτό που ξέρω είναι πως ο καθένας που ασκεί πολιτική και έχει εξουσία πρέπει να κρίνεται από αυτά που επιλέγει να κάνει, από το πως τα κάνει, αλλά και από αυτά που δεν κάνει, ενώ η κοινωνία τα έχει ανάγκη και η εποχή τα επιτρέπει. Σ’αυτήν τη βάση είναι μερικά πράγματα που αν τα σκεφτείς λίγο,  βγάζουν μάτι. Παραδείγματος χάριν, έμαθα πρόσφατα ότι μία αντιπροσωπεία του Δήμου Πειραιά πήγε στην αδελφή πόλη, τη Μασσαλία. Για ποιο λόγο; Διότι φέτος η Μασσαλία είναι πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης και το γιορτάζει. Δεν νομίζω πως θα υπήρχαν πολλοί Πειραιώτες που θα διαφωνούσαν με την συμμετοχή μας σ’αυτές τις μεσογειακές εκδηλώσεις. Όμως για να δούμε, πόσο πάει το μαλλί; Μάθαμε λοιπόν, πως το ποσόν που κόστισε η παρουσία της Πειραιώτικης αντιπροσωπείας κυμαίνεται γύρω στις 150.000 ευρώ. Μακάρι να μην είναι αλήθεια αυτό το ποσό. Διότι νομίζω πως αν είναι τόσο, είναι βασικά μία επίδειξη αναλγησίας. Μόνο αναίσθητοι άνθρωποι θα αποφάσιζαν να σπαταλήσουν τόσα χρήματα για μια συμμετοχή, αυτήν την εποχή. Ας πούμε πως καλούσε ο κ.Μιχαλολιάκος ένα τυχαίο δείγμα 1000 Πειραιωτών και τους έθετε το ερώτημα, αν συμφωνούν να ξοδευτούν οι 150χιλ. ευρώ για να κάνουμε την τάδε παρουσία στη Μασσαλία που θα την χαρακτήριζε αυτός αξιοπρεπή. Ε, είμαι σχεδόν βέβαιος πως οι 900 θα διαφωνούσαν, γιατί θα θεωρούσαν πεταμένα λεφτά αυτήν την φιγούρα. Αν μάλιστα αυτοί οι 1000 ήταν άνεργοι, έστω και μικρής διάρκειας, τότε ούτε ένας δε θα συμφωνούσε, ακόμα κι αν ήταν όλοι ήταν δεξιοί, Μανιάτες, Ολυμπιακοί και μα πάρα πολύ Έλληνες. Ένα ποσό γύρω στις 40χιλ. ευρώ, άντε μετά βίας 50, πιστεύω πως θα έβρισκε μία ευρεία συναίνεση. Πάντως, στο δημοτικό συμβούλιο όταν συζητήθηκε η πρόταση και το ποσόν ανακοινώθηκε ότι θα ήταν, σε μια πρώτη εκτίμηση, περίπου 100χιλ.ευρώ, ψηφίστηκε από όλους τους παρόντες, εκτός από τους κ.Καρδαρά και την κα. Σταθάκη. Την έκφραση κάλλιο αργά παρά ποτέ την ξέρουμε όλοι. Ε, κουμπώνει τέλεια με τη στάση που κράτησε σύσσωμη η αντιπολίτευση στη δεύτερη συζήτηση που έγινε στις 31/7 για το πρόγραμμα και τα έξοδα στη Μασσαλία. Την πρόταση της Δημ.αρχής την καταψήφισε αυτήν τη φορά όλη η αντιπολίτευση.Τι είναι το μόνο σωστό που απομένει να γίνει, εκτός από το να διαδωθεί αυτό το νέο; Να ελεχθούν αυστηρά οι αποδείξεις και τα παραστατικά των εξόδων. Κάτι που μας ενισχύει αυτήν την αντιμετώπιση, είναι που μάθαμε πως οι γνωστές τραγουδίστριες Βενετσάνου κι Αστεριάδη, που πήραν μέρος, συμφώνησαν σε πολύ μικρή αμοιβή.

Το μόνο που μπορώ επί του παρόντος να σχολιάσω είναι πως οι του Ναι στα 150χιλιάρικα, στο ξερίζωμα των πικροδαφνών, αλλά φαντάζομαι και σε χιλιάδες άλλα παρόμοια μικρά έργα και ταπεινές δημοτικές υπηρεσίες, έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα που υπάρχει και νοιάζονται μόνο για την πάρτη τους και τον κύκλο τους. Συνεχίζουν να δουλεύουν την πατέντα των πελατειακών σχέσεων. Παραείναι προκλητικές στο κοινό αίσθημα τέτοιες στάσεις, ακόμα και αν μιλάμε για θέματα μικρής σημασίας. Διότι αυτές αποτελούν τα μικρά εκείνα παραδείγματα που φανερώνουν του πως ο εκλεγμένος Άλλος, αντιμετωπίζει τους συμπολίτες του και πως υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον. Αντίθετα, αν από το πόστο που βρίσκεται μπορεί να προωθεί πράγματα και δράσεις για το καλό της πόλης και να προσφέρει ουσιαστική βοήθεια στις προσπάθειες  όλων των ανθρώπων να ζήσουν και να δημιουργήσουν σ’αυτόν τον τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, τότε καλώς κατέχει αυτό το πόστο. Αλλιώς, μαύρο φίδι που μας έφαγε αδέλφια.

 


Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 08 Αυγούστου 2013 20:13
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση