Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2013 13:03

Γιατί τους επιτρέπουν να βιαιοπραγούν εναντίον συνανθρώπων μας;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Φαίνεται πως συνεχώς γυρίζουμε όλο και πιο πίσω, λες κι έχουμε βάλει στόχο να επιστρέψουμε στις σπηλιές. Σα να τρέχουμε ολοταχώς στα πολύ παλιά τα χρόνια, όταν η αυτοδικία ήταν ο κυρίαρχος τρόπος επίλυσης των διαφορών και ο πόλεμος βασιλιάς όλων.

 

Τότε που οι απειλές, οι αυθαίρετες απογορεύσεις, η ωμή βία, ανθρώπων και ομάδων ρύθμιζε τον τρόπο ζωής κάποιων άλλων ανθρώπων και ομάδων. Και μάλιστα το πράγμα γίνεται πιο αποτρόπαιο όταν οι ρυθμιστές είναι συμμορίες που ουδεμία σχέση έχουν με το κράτος. Δεν θα ήθελα με τίποτα να ήμουν ένα από τα θύματά τους. Μήτε θέλω να βρεθεί στην θέση αυτή ο οποιοσδήποτε, ακόμα και άτομα που αντιπαθώ.

Το ρεπορτάζ της Ντάνι Βέργου αναφέτεται στους Αμπελόκηπους, δηλαδή μιλάμε για το κέντρο της Αθήνας. Και αυτοί που δεν ντρέπονται να κανονίζουν, να απειλούν και να ξυλοκοπούν είναι Χρυσαυγίτες. Τι θέλουν; Να εκφοβίσουν τους μετανάστες. Ποιος δεν ξέρει πως οι φοβισμένοι άνθρωποι εύκολα δέχονται δουλειά με εξευτιλιστικούς όρους, κι ότι στην πράξη τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματά τους έχουν ακυρωθεί τόσο, που η ζωή τους έχει μεταφερθεί στα σύνορα της κόλασης;

Πάντα μου δημιουργεί μια απέχθεια όταν πιο πολλοί επιτίθενται σε πιο λίγους, όταν πιο δυνατοί κανονίζουν τους πιο αδύνατους, όταν κτηνώδεις επιβάλουν τους νόμους τους αυθαίρετα, όταν το αποφασίζουμε και διατάζουμε γίνεται κανόνας, τόσο στην ιδιωτική όσο και στη δημόσια ζωή. Δεν ξέρω με ποιούς να τα βάλλω και σε τι να το χρεώσω κάθε φορά που διαπιστώνω πως υπάρχουν άνθρωποι που ευχαριστιούνται να προκαλούν πόνο, καμαρώνουν όταν κάποιοι τους φοβούνται και χαίρονται όταν οργανωμένα βιαιοπραγούν εναντίον ανυπεράσπιστων. Δεν μπορώ να αντιληφθώ ποια στοιχεία οικογενειακής ζωής, ποια πρότυπα ιστορίας και κοινωνικής κατάστασης και ποια παιδεία διαμορφώνουν αυτά τα θρασύδειλα όντα. Ότι υπάρχει πρόβλημα με τους μετανάστες στη χώρα μας, υπάρχει. Πέρα από αυτούς που το δημιούργησαν και τώρα κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, προφανώς και πρέπει να βρεθούν λύσεις. Όμως λύσεις πολιτισμένες, που θα μεταχειρίζονται τον φτωχό ξένο σαν άνθρωπο κι όχι σαν ζώο, όπως το κάνει ο Ξένιος Δίας. Λύσεις συγκροτημένες, συμπαγείς που θα τις προτείνει και θα τις εφαρμόσει υπεύθυνα η Πολιτεία κι όχι αυτόκλητοι σωτήρες. Κι επειδή πιστεύω πως το πρωταρχικό πρόβλημα δεν είναι ο ρατσισμός, αλλά η ανεργία, επιλέγω ως  ζητούμενο της κοινωνίας μας αυτή τη στιγμή ότι είναι να βρουν δουλειά οι άνεργοι, ντόπιοι και ξένοι.

Αν τα πράγματα αφεθούν όπως περιγράφει το ρεπορτάζ τι θα συμβεί; Το πιο σίγουρο είναι πως θα χειροτερεύσουν για όλους, ντόπιους και ξένους. Διαμορφώνεται ένα κλίμα που θα οδηγήσει τα πράγματα στα άκρα. Με την Αστυνομία και τη δικαιοσύνη σε ρόλο αρειμάνιων παρατηρητών και τους Χρυσαυγίτες να τιμωρούν κάποιους ανθρώπους επειδή τα κύματα της ιστορίας τους τούς ξέβρασαν εδώ και δεν είναι Έλληνες. Σε τέτοιες περιπτώσεις αυθαιρεσίας πολύ εύκολα τα πράγματα ξεφεύγουν. Και τότε οι αδέσποτες θα πέφτουν επί δικαίων και αδίκων, επί αθώων και ενόχων, επί ξένων και Ελλήνων. Δεν ξέρω, αλλά νομίζω πως αν ήμουν Δένδιας δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ τα βράδυα αν πρώτα δεν έλυνα προβλήματα που προκαλούν οι Χρυσαυγίτες θίγοντας την αξιοπρέπεια άλλων ανθρώπων και απειλώντας τη ζωή τους. Και η δικαιοσύνη, όσους κάνουν αντιποίηση αρχής, το γνωρίζει πως πρέπει να τιμωρούνται;  Και μήπως έχει σκεφτεί πως αυτή η συνεχής ανοχή που δείχνει στην παραβατικότητα των Χρυσαυγιτών, υπονομεύει τη Δημοκρατία;

Και βεβαίως το ξέρω πως τόσο οι συμπατριώτες μας όσο και όλοι οι άνθρωποι έχουν υποστοτεί και στις μέρες μας και μες τους αιώνες, αφάνταστα πιο απάνθρωπες συμπεριφορές από αυτές των Αμπελοκήπων. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως περνάω στο ντούκου αυτήν τη συγκεκριμένη κατάσταση που μπορεί και να χειροτερεύσει αν τους το επιτρέψουμε. Με θλίβει αυτό το γεγονός, με κάνει να ντρέπομαι που είμαι άνθρωπος, με αγριεύει, με εξοργίζει, και φοβάμαι μη καταντήσω βίαιος κακός και βρώμικος, σαν κι αυτούς.

Εν πάση περιπτώσει τις σκέψεις αυτές τις έγραψα γιατί θύμωσα και τις δημοσιοποίησα γιατί προσπαθώ να διαδίδω ειδήσεις που μ'αγγίζουν, είτε αυτές είναι ευχάριστες είτε δυσάρεστες. Κι ειδικά το συγκεκριμένο, γιατί δεν θα μου άρεσε καθόλου, αν μετά από χρόνια συνομιλώντας με κάποιους άρχιζαν τα "μα δεν το ήξερα, σας τ' ορκίζομαι". Διότι κι εσείς θα συμφωνείται πως όσο πιο πολλοί ξέρουν ένα πρόβλημα τόσο η πιθανότητα να πάρουν θέση μεγαλώνει και τόσο πιο πολύ πλησιάζουμε τη λύση που θα προκρίνουμε.

Πατώντας εδώ θα σας εμφανιστεί αυτό το άρθρο.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 02 Αυγούστου 2013 14:13
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Τελευταία άρθρα από τον/την Λάκης Ιγνατιάδης

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση