Παρασκευή, 26 Ιουλίου 2013 19:00

Οι δήμαρχοι έχουν πάρει, και με το δίκιο τους, ανάποδες

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Κινητικότητα και διαθεσιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Δεν μου δίνουν ούτε μία στιγμή την εντύπωση ότι ξέρουν τι κάνουν, ότι το έχουν σκεφτεί, συζητήσει και ότι έχουν σχεδιάσει στοχεύοντας στη βελτίωση του δημόσιου. Λόγου χάρη είναι αδύνατον να πεισθούν οι πολίτες για ποιον σοβαρό λόγο η δημοτική αστυνομία περνάει στην ελληνική αστυνομία.

 

Όλα αυτά που κάνουν τελευταίως οι κυβερνώντες, κατόπιν υποδείξεων της τρόικας, με τις κινητικότητες και τις διαθεσιμότητες είναι εμφανές πως κατά κύριο λόγο θα οδηγήσουν σε απολύσεις. Απολύσεις μ' ένα μόνο σκοπό, να μειωθούν τα έξοδα του κράτους. Οι αναπόφευκτες συνέπειες όμως είναι νερό στο μύλο του φαύλου κύκλου ανεργίας – ύφεσης. Ως προς αυτό πια δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Όπως και δεν υπάρχει αμφιβολία πως αυτή η πολιτική που εφαρμόζεται δεν μας βγάζει από την κρίση. Τα περισσότερα στοιχεία από πολλούς διαφορετικούς φορείς δείχνουν χειροτέρευση της κατάστασής μας στα κομβικά σημεία.

Η τοπική αυτοδιοίκηση όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης, εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων, δεν κατάφερε να δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς με τον λαό. Ο τρόπος διαχείρισης και υλοποίησης των υπηρεσιών που είχε την ευθύνη τους δεν παρουσίαζε κάποια σημαντική διαφορά από τις κρατικές. Ο τρόπος που ασκούσε εξουσία ήταν κατά βάση στα πλαίσια της κομματοκρατίας. Πελατειακές σχέσεις είχαμε κι εκεί. Οι άξιοι κι αυτοί που είχαν τις ικανότητες και την όρεξη να παράγουν έργο συνήθως ήταν ανάμεσα εξέδρας και πάγκου. Οι αργομισθίες έβγαζαν μάτι από το ένα άκρο της Ελλάδος έως το άλλο. Τα οικονομικά σκάνδαλα και ο χρηματισμός έφτιαξαν κόσμο και κοσμάκη της διπλανής πόρτας. Οι μάχες που έδωσαν δημοτικές αρχές για λόγους που όντως είχαν να κάνουν με την ποιότητα ζωής όλων των δημοτών ή οι εμπνευσμένες πρωτοβουλίες ήταν οι φωτεινές εξαιρέσεις στον κανόνα. Με λίγα λόγια ο πολύς κόσμος δεν αντιλήφθηκε κάποια ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο κράτος και την τοπική αυτοδιοίκηση και είχε δίκαιο.

Ένας λόγος, από τους πλέον σοβαρούς, που η τοπική αυτοδιοίκηση συμπεριφέρεται σχεδόν όμοια με την κεντρική εξουσία είναι και η εσωστρέφεια που χαρακτήρισε αυτόν τον θεσμό, που εν δυνάμει θα μπορούσε να ήταν εξωστρεφής. Τι νόημα έχει ο όρος Τοπική Αυτοδιοίκηση όταν σαν θεσμός σπανίως ανοίχτηκε συστηματικά κι οργανωμένα στον κόσμο, και σπανίως τον πλησίασε ουσιαστικά και με στόχο να συζητήσει και να συναποφασίζουν από κοινού; Πότε ο κόσμος είχε τη δυνατότητα γνώμης στις επιλογές, στις ιεραρχήσεις, στην οργάνωση εθελοντικών εργασιών, στην αξιολόγηση των υπηρεσιών, στην κατάρτιση του προϋπολογισμού και στους γενικότερους στόχους; Άνθρωποι προερχόμενοι από κόμματα με μεγάλο έλλειμμα δημοκρατικής παιδείας και με πρωτεύοντα στόχο την ιδιοτελή εξυπηρέτηση των συμφερόντων ενός  πιστού κύκλου ανθρώπων δεν ήταν δυνατόν, ακόμη και αν το ήθελαν, να πείσουν και να κινητοποιήσουν την τοπική κοινωνία προς δράσεις με στόχους συμφέρουσες για το σύνολο. Γι’αυτό το κενό ανάμεσα στις τοπικές κοινωνίες και την Τοπική Αυτοδιοίκηση όλο και μεγάλωνε.

Ό άλλος λόγος είναι ο γνωστός. Οι περιορισμένες αρμοδιότητες που έδιναν οι κυβερνώντες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και η ελλιπής χρηματοδότησή τους σε σχέση με τις ανάγκες, γρήγορα έκαναν αυτόν τον θεσμό να μην έχει καμία υπόληψη στην κοινωνία. Κάτι τρίτης και τέταρτης κατηγορίας ήταν οι υπηρεσίες που είχε στην αρμοδιότητά της και τα έργα που αναλάμβανε να εκτελέσει, αλλά ακόμη και με αυτά μετά δυσκολίας έπαιρνε τη βάση. Αν προσθέσουμε και τις μεγάλες περικοπές που έγιναν στην χρηματοδότησή της τα τελευταία χρόνια καταλαβαίνουμε γιατί οι περισσότεροι δήμοι πάνε από το κακό στο χειρότερο. Εν ολίγοις, όλα αυτά και άλλα πολλά, οδήγησαν τον κόσμο να μην συμπαραστέκεται στους αγώνες που δίνουν αυτήν την περίοδο οι δήμοι. Η σχέση του κόσμου με τους δήμους δεν είναι ούτε στενή ούτε καλή, ενώ θα μπορούσε να ήταν. 

Τώρα, για τα επίκαιρα θέματα της δημοτικής αστυνομίας και των σχολικών φυλάκων, η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας ( ΚΕΔΕ ) αποφάσισε να προσφύγει στο Συμβούλιο Επικρατείας. Πέρα από αυτήν την ενέργεια, 25 δήμαρχοι της Κεντρικής Μακεδονίας θα παραιτηθούν αν η κυβέρνηση δεν ανακαλέσει άμεσα την διαθεσιμότητα των σχολικών φυλάκων και την κινητικότητα των δημοτικών αστυνομικών. Επίσης η ΚΕΔΕ αποφάσισε να προσφύγει στο Συμβούλιο Επικρατείας και για την κατάργηση της αυτοτέλειας των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης που υλοποιείται μέσω της ενίσχυσης της επιτροπείας τους από το Παρατηρητήριο. Στο θέμα του οικονομικού παρατηρητήριου η ΚΕΔΕ τόνισε πως επιζητά τον έλεγχο χωρίς όμως σκοπιμότητες. Ο έλεγχος σκοπιμότητας σημαίνει πως θα ελέγχεται το προσχέδιο κατάρτισης των προϋπολογισμών κι αυτό στην πράξη ακυρώνει το αυτοδιοίκητο των δημοτικών οργάνων. Ο δήμαρχος Θες/νίκης κ. Μπουτάρης κινούμενος σ’αυτό το πνεύμα δήλωσε πως «καμία απόφαση πλέον δεν περνά χωρίς να γίνει έλεγχος σκοπιμότητας, ενώ θα έπρεπε να περιορίζονται στον έλεγχο νομιμότητας, διαφορετικά οι εξουσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης παραβιάζονται κατάφωρα».

Οι δήμαρχοι σ’ένα τελευταίο ψήφισμά τους εκφράζουν την πλήρη αντίθεσή τους στις απολύσεις εργαζομένων στους δήμους και στα οριζόντια μέτρα της κυβέρνησης, όμως δηλώνουν υπέρ της κινητικότητας και της αξιολόγησης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα, δίχως εξαιρέσεις. Θεωρούν ότι τα μέτρα της κυβέρνησης είναι αντιμεταρρυθμιστικά και την καλούν να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αναδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα και να καταθέσει στη Βουλή ένα θεσμικό πλαίσιο για την αξιολόγηση.

Για το παρατηρητήριο ελέγχου ο κ. Γιώργος Ιωακειμίδης, δήμαρχος Νίκαιας Ρέντη, δήλωσε πιο αναλυτικά τα εξής: « Το παρατηρητήριο νομιμότητας θα μπορούσε να είναι ένας μηχανισμός αναγκαίου ελέγχου στις διαχρονικές αυθαιρεσίες που έγιναν από πολλούς δήμους. Φυσικά και χρειάζεται αυτός ο έλεγχος όταν για παράδειγμα στον δήμο Νίκαιας, όταν ανέλαβα εγώ πριν τρία χρόνια, υπήρχαν 45 εκ. σε δάνεια και 45 εκ. σε χρέη δεξιά κι αριστερά. Ενώ λοιπόν, επί 16 χρόνια όντας δήμαρχος του Ρέντη είχα στο ταμείο 10 εκ. ξαφνικά βρέθηκα σαν δήμαρχος του ενιαίου δήμου να έχω 90 εκ. χρέη. Αυτό που γινόταν στους δήμους ήταν μία μικρογραφία του κρατικού μηχανισμού που έκανε επί χρόνια το ίδιο.. Κάποιος δήμος σπαταλούσε ανεξέλεγκτα και με την ανοχή του υπουργείου Εσωτερικών, ενώ ο διπλανός δήμος προσπαθούσε να κάνει σωστά τη διαχείριση. Όποιος λέει ότι έλεγχος σημαίνει λύση της αυτοτέλειας των δήμων έχει άδικο. Την τελευταία διετία, όμως, όλοι οι δήμοι είναι υποχρεωμένοι ανά μήνα να στέλνουν τα οικονομικά τους για έλεγχο στα υπουργεία. Αν υφίστανται παρανομίες το υπουργείο θα μπορεί να παρεμβαίνει.

Επιπλέον, δεν υπάρχει πια η δυνατότητα για ανεξέλεγκτα δάνεια. Τώρα όμως φτάσανε στο αντίθετο άκρο, διότι με το πολυνομοσχέδιο προβλέπεται η δυνατότητα, αν για παράδειγμα δύο τρίμηνα πέσει έξω κατά 10% ο δημοτικός προϋπολογισμός να γίνεται αυτομάτως «διόρθωση» με αύξηση φόρου για τους δημότες.

Αυτό είναι πρωτάκουστο, να πληρώνει δηλαδή ο δημότης για τις οικονομικές αυθαιρεσίες του δήμου. Η ΚΕΔΕ φυσικά διαφώνησε πλήρως. Είναι ακραίο μέτρο να προχωράνε σε ελέγχους ακόμη και στο στάδιο της κατάρτισης του προϋπολογισμού, διότι αυτό παραβιάζει άμεσα την αυτοτέλεια των δήμων. Όσον αφορά την ενδεχόμενη αλλαγή που θα προβλέπει οδηγίες, θα πρέπει πάλι να είναι σαφές ότι οι οδηγίες αυτές θα είναι γενικές και δεν θα οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα της παραβίασης της αυτοτέλειας».

Για το ίδιο θέμα ο δήμαρχος Ν.Ιωνίας κ.Ηρακλής Γκότσης δήλωσε πως « οι δήμοι ελέγχονται πλέον κάθε μήνα και αν πριν δεν λειτουργούσαν οι μηχανισμοί που υπήρχαν, δεν φταίει η Τοπική Αυτοδιοίκηση γι’αυτό. Αλλά τώρα δεν μπορεί ν’αποφασίζει κάποιος κρατικός υπάλληλος αν θ’αυξηθούν τα δημοτικά τέλη, επειδή κάποιο κόστος ξεπέρασε τον προϋπολογισμό. Θα μας λέει δηλαδή η κεντρική εξουσία ποιο έργο πρέπει να γίνει ή όχι ή αν θα λειτουργούμε κοινωνικό ιατρείο ή όχι; Πιστεύω πως ότι αλλαγές κι αν κάνουν για να χρυσώσουν το χάπι, στο τέλος ελέγχους σκοπιμότητας θα επιδιώκουν. Αυτό όμως που κατά βάση θέλουν δεν είναι οι έλεγχοι, αλλά μέσω αυτών η διάλυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτός είναι ο στόχος».   

Αυτό που εν δυνάμει θα μπορούσε να λειτουργήσει υπέρ ημών, υπέρ των πολιτών είναι ένα αποκεντρωμένο πολιτικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ουσιαστικές αρμοδιότητες στην τοπική αυτοδιοίκηση, με ισχυρούς ελεγχτικούς μηχανισμούς ως προς τη νομιμότητα των επιλογών και της διαχείρισης και γενναία χρηματοδότηση. Αντί αυτού βλέπουμε τα αντίθετα. Οι άνθρωποι της πολιτικής ελίτ στην χώρα μας αποφάσισαν να κινηθούν μ' ένα τρόπο δράσης που επαυξάνει την υπανάπτυξη μέσω ενός σχεδίου που εντείνει τον συγκεντρωτισμό. Έτσι όμως την κρίση θα την πληρώνουν όλο και πιο ακριβά οι εργαζόμενοι και φυσικά και οι άνεργοι. Και ως προς το φρόνημα και ως προς την πολιτική συνείδηση και ως προς τις οικονομικές απολαβές. Κάποιες φορές όμως οι απλοί άνθρωποι, όταν ζοριστούν υπέρ το δέον, παίρνουν ανάποδες στροφές, όπως τώρα οι δήμαρχοι. Τότε όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Και η ανάθεση της πολιτiκής σε μία αυταρχική, σκοταδιστική και ξενόφοβη ομάδα στρατιωτικής συγκρότησης και η ανάληψη των ευθυνών της πολιτικής από τον οργανωμένο λαό όταν θα επιθυμεί το βάθεμα της δημοκρατίας για να γίνονται δημιουργικοί οι αγώνες του για ισότητα κι ελευθερία. Ένα προνομιακό γήπεδο για το τελευταίο ενδεχόμενο θα μπορούσε να αποτελεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

 

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 27 Ιουλίου 2013 18:41
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση