Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013 11:50

Λίγα για το κβάντο και το ενδιαφέρον βίντεο της διπλής σχισμής

Συντάκτρια 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Γενικά στη φυσική, ο όρος κβάντο ή κβάντουμ αναφέρεται σε μια αδιάστατη μονάδα ποσότητας, ένα "ποσό από κάτι". Για παράδειγμα ένα κβάντο φωτός είναι μία μονάδα φωτός (ή αλλιώςφωτόνιο). Η λέξη "κβάντο" προέρχεται από το λατινικό "quantus", που σημαίνει "πόσο". Έτσι ο όρος αυτός απαντάται με τρεις έννοιες.

 

 

1. ως μία ποσότητα (γενικά),

2. ως μια μονάδα φωτός, και
3. ως ελάχιστη ποσότητα στην οποία εκκρίνεται ένας νευροδιαβιβαστής, ειδικότερα.

Κεντρική σημασία στη θεωρία της κβαντικής μηχανικής κατέχει η έννοια της κβάντωσης: ένα φυσικό μέγεθος είναι δυνατόν να είναι "κβαντωμένο", πράγμα που σημαίνει ότι το μέγεθος αυτό δεν μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τιμή, αλλά μόνο συγκεκριμένες τιμές. Για παράδειγμα, η κίνηση ενός ηλεκτρονίου σε κάποιο άτομο πραγματοποιείται μόνο σε συγκεκριμένες ενεργειακές τροχιές.

Ο πρώτος που ισχυρίστηκε ότι ένα φυσικό μέγεθος είναι κβαντωμένο ήταν ο Νιλς Μπορ. Ο Δανός φυσικός ισχυρίστηκε ad hoc στο ατομικό του μοντέλο ότι το περιφερόμενο γύρω από τον πυρήνα ηλεκτρόνιο θα μπορούσε να "καταλάβει" μόνο κάποιες "επιτρεπόμενες τροχιές", στις οποίες η στροφορμή θα έπαιρνε κάποιες συγκεκριμένες τιμές, θα ήταν δηλαδή κβαντισμένη. Αυτή ήταν μια εξαιρετική επίδειξη ευφυίας και διαίσθησης καθώς αυτός ο ισχυρισμός περιφρονούσε βασικά αξιώματα του όλου οικοδομήματος της φυσικής όπως κληρονομήθηκε από τον Νεύτωνα. Βάση αυτού του μοντέλου κατόρθωσε να εξηγήσει θεωρητικά το τότε γνωστό φάσμα του υδρογόνου, κάτι ακατόρθωτο μέχρι τότε.

Η δεύτερη σημαντικότερη "χρήση" της ιδέας μιας κβαντισμένης φυσικής ποσότητας, ήταν η εξήγηση του φωτοηλεκτρικού φαινομένου από τον Γερμανό φυσικό Άλμπερτ Άινσταϊν, πράγμα που του απέφερε και το βραβείο νόμπελ. Ο Άινσταϊν εξήγησε αυτό το φαινόμενο θεωρώντας πως το φως δεν είναι μια συνεχής ροή ενέργειας, αλλά ένα σύνολο από κβάντα ή "πακέτα" συγκεκριμένης ενέργειας, τα φωτόνια.


Η κβαντική μηχανική είναι η μεγαλύτερη πνευματική κατάκτηση του 20ού αιώνα, μαζί με τη θεωρία της σχετικότητας. Ενώ όμως η θεωρία της σχετικότητας είναι ο καρπός του πνεύματος αποκλειστικά του Άλμπερτ Αϊνστάιν, η κβαντική μηχανική είναι κόρη πολλών πατέρων, από τον Μαξ Πλανκ ως τον Νιλς Μπορ και τον Ρίτσαρντ Φέινμαν. Έχει μεταβάλει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο, γιατί υποστηρίζει ότι τα σωματίδια κινούνται με βάση πιθανοκρατικούς νόμους, σύμφωνα με τους οποίους είναι αδύνατο να προβλεφθεί με ακρίβεια το πεπρωμένο τους. Λέει ότι είναι αδύνατο να παρατηρούμε τον κόσμο χωρίς να τον διαταράσσουμε: συνεπώς δεν υπάρχει μια πραγματικότητα ανεξάρτητη από τον παρατηρητή. Έτσι δημιουργείται η υποψία ότι κάθε στιγμή το σύμπαν χωρίζεται σε χιλιάδες παράλληλα σύμπαντα, με τρόπο ώστε να πραγματοποιούνται όλες οι πιθανότητες.
 
Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2013 12:30

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση