Εκτύπωση αυτής της σελίδας
Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021 17:15

«Ο καύσων αυτός χρειάζεται»: η ελληνική λογοτεχνία στην κάψα του καλοκαιριού

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

lifo227Ο Χρήστος Χωμενίδης ανθολογεί για τη LIFO κείμενα από την ελληνική λογοτεχνία.

Επιχειρώντας ένα πρόχειρο και συνειρμικό απάνθισμα (μόνο από έργα πεθαμένων ποιητών και πεζογράφων, αφού από τους ζωντανούς ακόμα περιμένω τα καλύτερα), διαπιστώνω ότι οι βαθύτερα χαραγμένες μέσα μου σκηνές που έχουν γραφτεί στα ελληνικά διαδραματίζονται καλοκαίρι. Από το γύρο του θριάμβου του Αχιλλέα έξω από τα τείχη της Τροίας -δεμένος πίσω από το άρμα του ο νεκρός Έκτορας σέρνεται πάνω στις πυρωμένες πέτρες- μέχρι το μνημειώδες ποίημα του Αρχίλοχου, με το οποίο για πρώτη φορά υμνείται ο άνθρωπος όχι ως εξάρτημα πατρίδας ή στρατού αλλά ως αυταξία:

«Άμα ρωτάς για εκείνη την ασπίδα που πέταξα δίπλα στους θάμνους» λέει ο Αρχίλοχος από τον 7ο κιόλας π.Χ. αιώνα, «μάλλον κανένας Σάμιος θα τη χαίρεται… Δεν πάει στο διάολο η ασπίδα; Αφού κατάφερα και γλύτωσα, θα αρπάξω αργότερα μιαν ίδια - γιατί όχι και καλύτερη;». Σίγουρα η ζωή είναι γλυκύτατη σε όλα τα πλάτη και τα μήκη. Δεν έχετε όμως έντονη την αίσθηση ότι ο τυχοδιώκτης Παριανός εμπνεύστηκε τους παραπάνω στίχους όχι στεγνώνοντας το κοκαλάκι του πλάι στη θερμάστρα μα πλατσουρίζοντας -απελευθερωμένος από όπλα κι άλλα βάρη περιττά- στα γαλανά νερά του Αιγαίου;

Η ανθολογία αυτή περιλαμβάνει αποσπάσματα από έργα των Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη ( Όνειρο στο κύμα) , Ανδρέα Εμπειρίκου ( Στην οδόν των Φιλελλήνων), Κωνσταντίνο Καβάφη ( Ιωνικόν), Νικου Γκάτσου ( Αμοργός), Ζωή Καρέλλη ( Άψογα και Προπάντων Ζωντανά), Νίκου Αλέξη Ασλάνογλου ( Προσευχή), Κώστα Καρυωτάκη, Μπόστ, Γιάννη Ρίτσου, Οδυσσέα Ελύτη. 

Πατώντας  lifo.gr/culture/vivlio  θα εμφανιστεί το αφιέρωμα. 

Η φωτογραφία είναι του Ανδρέα Εμπειρίκου.

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 31 Ιουλίου 2021 17:31
Μανώλης Ροσμαράκης

Τελευταία άρθρα από τον/την Μανώλης Ροσμαράκης

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση