Πέμπτη, 04 Ιουλίου 2013 14:06

Τέσσερις ειδήσεις από τον Πειραιά, ναι όσες και τα παιδιά του.

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Όσα συμβαίνουν δημόσια κάθε μέρα στον κόσμο, το ξέρουμε πως είναι αμέτρητα. Ακόμα κι αν περιοριστούμε στον Πειραιά, χιλιάδες γεγονότα λαμβάνουν χώρα. Τι να πρωτοδιαλέξεις ως τα πιο σημαντικά δημόσια συμβάντα και με τι κριτήρια;

 

 

 

 

Συνήθως μεγάλη σημασία για να επιλέξεις τώρα παίζουν οι πηγές σου, οι σχέσεις σου και οι επαφές σου, ο τρόπος ζωής σου και τα πράγματα που ας πούμε σε ενδιαφέρουν. Σε αυτές τις παραμέτρους βασιζόμενοι διαλέξαμε τέσσερις επίκαιρες ειδήσεις που σχετίζονται με τον Πειραιά.

Η πρώτη είδηση σχετίζεται με το λιμανάκι της Ζέας, που βρίσκεται μέσα στο Πασαλιμάνι. Ένα δελτίο τύπου που κυκλοφόρησε το Συντονιστικό της δημοτικής κίνησης «Το λιμάνι της αγωνίας» μας θύμισε πως από το 2003 έως το 2006 χιλιάδες κάτοικοι του Πειραιά αγωνίστηκαν για να μην παραδοθεί η Ζέα στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Τον αγώνα εκείνο τον κέρδισαν με τη βοήθεια όλων των θεσμικών και επιστημονικών φορέων του Πειραιά. Όμως τώρα με ένα νομοσχέδιο που κατατέθηκε πρόσφατα στη Βουλή με τον τίτλο "Απλούστευση διαδικασιών για την ενίσχυση της τουριστικής επιχειρηματικότητας, αναδιάρθρωση του ΕΟΤ και λοιπές διατάξεις», επιχειρείται να νεκραναστηθούν εκείνα τα φαραωνικά σχέδια για κατασκευές, μεγάλες προβλήτες, σταθμούς καυσίμων στη Μαρίνα Ζέας του Πειραιά. Επανέρχεται, 10 χρόνια μετά, το σχέδιο για μετατροπή του Πασαλιμανιού σε ιδιωτικό οικόπεδο για super-θαλαμηγούς, μικρά κρουαζερόπλοια και εκατοντάδες σκάφη. Με το άρθρο 36 αυτού του νομοσχεδίου παρακάμπτονται όλες οι απορριπτικές αποφάσεις που είχαν βγει στην απόπειρα του 2003 από το ΥΠΕΧΩΔΕ, από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, από το Νομαρχιακό και Δημοτικό Συμβούλιο Πειραιά. Αγνοούν επίσης τις τελευταίες υποβρύχιες ανασκαφές που ενίσχυσαν την ιστορικότητα της Ζέας και ανάγκασαν το Υπουργείο Πολιτισμού να τοποθετηθεί υπέρ της προστασίας της. Η ανακοίνωση αυτή τελειώνει με την εξής απαίτηση:  Απαιτούμε το «παράθυρο» στο ν/σ για τον τουρισμό να κλείσει αυτή τη στιγμή με την απόσυρση του άρθρο 36 για τη Μαρίνα Ζέας. Το δώρο που η κυβέρνηση αποφάσισε να δώσει στους νέους επιχειρηματίες της Μαρίνας Ζέας με κύριο μέτοχο την τουρκική εταιρεία Dogus, είναι η θαλασσινή πλατεία του Πειραιά, το Πασαλιμάνι. Το 2004 οι Πειραιώτισσες και οι Πειραιώτες ξήλωσαν τις περιφράξεις και ακύρωσαν τα έργα. Διαβεβαιώνουμε κυβέρνηση και επενδυτές ότι το ίδιο θα πράξουν και σήμερα. Γιατί όπως λέγαμε και τότε: «Το Πασαλιμάνι είναι η ψυχή μας και η ψυχή μας δεν πωλείται!»

Μετά τις αντιδράσεις αυτές και τις παρεμβάσεις βουλευτών της αντιπολίτευσης η κ. Κεφαλογιάννη απέσυρε το θέμα αυτό  από το νομοσχέδιο για να συζητηθεί αργότερα.

Η δεύτερη έχει να κάνει με την "Πρωτοβουλία Κατοίκων Πειραιά για ελεύθερες παραλίες στη Φρεαττύδα και στα Βοτσαλάκια". Μέλη αυτής της κίνησης συναντήθηκαν την Τρίτη 2/7 στην παραλία της Φρεαττύδας με τους δημοτικούς συμβούλους Βουράκη, Καρδαρά, Σαλπέα και Σταθάκη. Εκεί διαπίστωσαν τις παρανομίες που διεπράχθησαν από τον επιχειρηματία της νέας καφετέριας. Πέρα από το ότι θεμελιώθηκε το νέο κτίσμα σε θεμέλια από τσιμέντο που απαγορεύεται ρητά από το νόμο, κατέλαβε και έκταση 420 τ.μ, ενώ η σύμβασή του με τον δήμο προβλέπει 60 τ.μ. Οι συγκεντρωθέντες κάτοικοι ζήτησαν από τον επιχειρηματία να μην αυθαιρετεί και να τηρήσει το συμβόλαιο που έχει υπογράψει με τον Δήμο, να φυτέψει τα δέντρα που ξερίζωσε και να γκρεμίσει το παράνομο τοιχίο. Η επόμενη κίνηση των κατοίκων ήταν οι καταγγελίες που έκαναν για τις παρανομίες στη Φρεαττύδα προς το δήμαρχο κ.Μιχαλολιάκο, προς τον αντιδήμαρχο δημοτικής αστυνομίας κ. Κωνσταντούζο, προς την Πολεοδομία και προς την Κτηματική Πειραιά. Οι κάτοικοι δεν είναι διατεθειμένοι να χαρίσουν ούτε σπιθαμή κοινόχρηστου χώρου των παραλιών του Πειραιά και θεωρούν πως για όσα συμβαίνουν την αποκλειστική ευθύνη την έχει ο δήμαρχος.

Η τρίτη είδηση αφορά στην επέκταση της νότιας πλευράς του λιμανιού του Πειραιά. Πρόκειται για την κατασκευή ενός νέου λιμανιού που θα μπορεί να αράζουν τρία νέου τύπου κρουαζιερόπλοια, από αυτά που είναι άνω των 300μ. Η Ε.Ε άναψε το πράσινο φως γι’αυτό το έργο. Η επιτροπή ενέκρινε κρατική  ενίσχυση ύψους 113,9 εκ. ευρώ. Από αυτά τα 96,9 αποτελούν χρηματοδότηση από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ε.Ε, τα 17 αποτελούν εθνική συνδρομή και τα 6 εκ. είναι η ιδιωτική συμμετοχή του ΟΛΠ Α.Ε. Ο πρόεδρος του ΟΛΠ κ. Ανωμερίτης εξήγησε πως το έργο αυτό μπορεί να αποτελέσει «πιλότο» θεσμικά για την κατασκευή λιμένων με κρατική ενίσχυση και κοινοτική χρηματοδότηση.

Και η τελευταία είδηση έχει στο κέντρο της την Cosco, την κινέζικη κρατική εταιρεία που ήδη χρησιμοποιεί για εμπορικούς σκοπούς μία προβλήτα του λιμανιού. Η Cosco και με το νέο πρόεδρό της δηλώνει πως ενδιαφέρεται για καινούργιες επενδύσεις στον Πειραιά, στη Θεσ/νίκη, ενώ στα σχέδιά της συμπεριλαμβάνονται και η ΤΡΑΙΝΟΣΕ και το Ελληνικό. Υπάρχει επίσης κι ένα αίτημα της Cosco για την μείωση ή αναστολή του τιμήματος που πληρώνει στον ΟΛΠ.

Οι εργαζόμενοι στο Λιμάνι του Πειραιά, με μια ανακοίνωση που δημοσιοποίησαν, διερωτώνται πως είναι δυνατόν η κυβέρνηση να σχεδιάζει την πώληση λιμανιών σε ένα ξένο ζημιογόνο κρατικό μονοπώλιο του οποίου τα ελλείμματα καλύπτονται από το Κινέζικο κράτος. Υπενθυμίζουν πως η μετοχή της Cosco κατέβηκε από το χρηματιστήριο της Σαγκάης ως μη διαπραγματεύσιμη και οι πληροφορίες τους λένε πως τη διετία 2011-12 η Cosco είχε ζημιές 3,7δις δολάρια.

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω όλες εκείνες τις ειδικές γνώσεις για να πάρω θέση με επιχειρήματα στο ζήτημα αυτό. Το θέμα είναι αν γίνεται η καλή λειτουργία των λιμανιών που και κερδοφόρα θα μπορεί να είναι και λειτουργική και αποτελεσματική να μας προκύπτει όταν αυτά είναι δημόσια. Η προδιάθεσή μου προκρίνει τέτοιες λύσεις, αλλά με όσα έχουν δει τα μάτια μας τις τελευταίες δεκαετίες, πολύ αμφιβάλλω αν αυτό το κράτος μ'αυτήν την κυβέρνηση ή ακόμα και με κάποια άλλη, είναι ικανό να κερδίσει ένα τέτοιο στοίχημα. Η σχέση μας με το κράτος και με το δημόσιο είναι πολύ ετεροβαρής και εχθρική. Έχουμε μάθει να δίνουμε το ελάχιστο και να απαιτούμε το μέγιστο. Κι αυτή η νοοτροπία μαζί με μια αδιαφανής και αυταρχική κομματικοποιημένη γραφειοκρατία εμποδίζουν το δημόσιο να παράγει ουσιαστικό έργο προς όφελος του κόσμου. Από την άλλη μεριά, όλοι δεν έχουμε αντιληφθεί τη μεγάλη πίεση που εξασκούν οι δανειστές μας για να ξεπουλήσουμε όσο όσο τη δημόσια περιουσία μας κατεβάζοντας ταυτόχρονα τον πήχυ παντού; Και αυτό με ενοχλεί πολύ, αφού καταλαβαίνω πως εν τέλει αυτό δεν θα είναι υπέρ των συμφερόντων μας. Οπότε τι απομένει;

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 03 Σεπτεμβρίου 2013 14:23
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση