Δευτέρα, 10 Μαΐου 2021 10:34

Η Μαρίνα μας λέει τι ρούχα φοράει, αλλά εμείς δεν καταλάβαμε γρυ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

lifo186Σ.Δ. Διαβάζοντας τη συνέντευξη της νεαρής κειμενογράφου Μαρίνας Βερλέκη στην Αφροδίτη Σακκά, τρία πράματα τα κατάλαβα. Το πρώτο είναι πως κάθε πρωί από τον καιρό παίρνει αμπάριζα για το τι θα φορέσει. Το δεύτερο είναι ότι αγοράζει τα ρούχα της από μικρά μαγαζιά, από την λαϊκή και με κάθε τρόπο στηρίζει μικρές μονάδες παραγωγής ένδυσης και υπόδησης, που αν είναι ελληνικές ακόμα καλύτερα. Και το τρίτο είναι η απάντησή της στην ερώτηση στο τέλος "που πηγαίνεις τώρα Μαρίνα;". 

Όλα τα υπόλοιπα δεν τα κατάλαβα, όχι γιατί ήταν δύσκολο το νόημα αυτών που έλεγε, αλλά το πρόβλημα είναι η πληθώρα αγγλικών όρων που χρησιμοποιεί και που φαντάζομαι ότι θα' ναι κάτι συνηθισμένο στους χώρους που κυκλοφορεί. Το θέμα είναι αν με αγγλικές αλφαβήτες είναι δυνατόν να βρούμε ποιοι είμαστε, να εκφράσουμε τι παίζει στην ψυχή μας και τι κόσμο θέλουμε ως αυτοί που γινόμαστε καθ'οδόν;

Αυτό που είναι εύκολο να παρατηρήσει ο οποιοσδήποτε δείχνει ένα ενδιαφέρον για ότι υπάρχει και κινείται γύρω του, είναι ότι χρόνο με τον χρόνο πληθαίνουν διαρκώς τα μαγαζιά, οι εταιρείες, οι επιχειρήσεις, οι διαφημίσεις, οι ταινίες και τα τραγούδια - στην γιουροβίζιον σχεδόν όλες οι χώρες με αγγλικούς στίχουν συμμετέχουν - που έχουν αγγλικά ονόματα, όρους και τίτλους και επικοινωνούν με ξενόγλωσσες πληροφορίες και μηνύματα. Γυρίζεις στους δρόμους της πόλης και δεν μπορείς να πάρεις μια ιδέα τι ρόλο παίζουν διάφορα μαγαζιά και επιχειρήσεις που συναντάς σε πολλά σημεία της.

Ότι δεν είναι καλό αυτό δεν συμφωνούν όλοι, το θέμα όμως για όσους συμφωνούν είναι αν και πως μπορεί να αντιστραφεί το κλίμα και να επιστρέψουμε στις δικές μας λέξεις και έννοιες φτιάχνοντας και όσες καινούργιες είναι αναγκαίες. Κάτι δύσκολο φυσικά αν σκεφτούμε ότι πολλές φορές ακόμα και αξιωματούχοι της Ε.Ε μιλούν δημόσια στα αγγλικά ακόμα και μετά το brexit.

Όπως επίσης πως για αρκετούς αιώνες πριν στην μεγάλη γειτονιά μας πέριξ της Μεσογείου ελληνικά μιλούσαν τουλάχιστον οι κύριαρχες κατά τόπους ελίτ, μετά λατινικά, στη συνέχεια πάλι τα ελληνικά του Βυζαντίου, ύστερα τα ιταλικά της αναγέννησης κ.ο.κ ώσπου τους τρεις τελευταίους αιώνες τα αγγλικά σαρώνουν σε όλον τον κόσμο. Και ως γνωστόν η γλώσσα και συνακόλουθα και η σκέψη αποτελούν στοιχεία που δουλεύουν ασταμάτητα υπέρ της πολιτισμικής επικυριαρχίας και όχι μόνο. Το θέμα είναι αν θα ζούμε σαν το ψάρι στο νερό της απέραντης θάλασσας ή σαν το ψάρι στο νερό του ενυδρείου.

Α.Σ — Μαρίνα, τι σου δίνει έμπνευση για να ντυθείς κάθε πρωί;

Θα ακουστεί πολύ κλασικό, αλλά είναι ο καιρός! Είμαι αυτή η «γιαγιά» που κοιτάζει πάντα τη θερμοκρασία και αναλόγως επιλέγει τα ρούχα. Όσο πιο ψυχρός ο καιρός, τόσο το καλύτερο, νιώθω πιο καλοντυμένη με layering.

— Από πού αγοράζεις τα ρούχα σου;

Από thrift-shops, βιντατζάδικα και τη λαϊκή αγορά. Προσπαθώ να στηρίζω μικρά, ανεξάρτητα brands – αν είναι ελληνικά, ακόμα καλύτερα. Αποφεύγω τη fast-fashion αγορά εδώ και περίπου έναν χρόνο, είναι καιρός, νομίζω, όλοι μας να ενημερωθούμε για τις απάνθρωπες συνθήκες υπό τις οποίες κατασκευάζονται τα φτηνά ρούχα από μεγάλες αλυσίδες, χώρια που τα fast-fashion ρούχα δεν με καλύπτουν πια αισθητικά.  

— Στο Instagram σου βρίσκει κανείς πολλές φωτογραφίες από ταινίες. Τι σου τραβάει την προσοχή όταν φωτογραφίζεις;

Η ζωή στην πόλη. Η δική μου και των συνοδοιπόρων μου. Οτιδήποτε μου θυμίζει μια ταινία, ένα τραγούδι, μια ιστορία. Οι περίεργες, άβολες και φαινομενικά ετερόκλητες συνθέσεις. Από αυτές δεν αποτελείται και η αστική ζωή;

 — Με τι πρότζεκτ ασχολείσαι αυτή την περίοδο;

Έχω κάμποσα ανοιχτά! Συνεργάζομαι στο κειμενογραφικό και brand management κομμάτι με διάφορες εταιρείες, από ρούχα και καλλυντικά μέχρι εστίαση, οπότε προσπαθώ να προσαρμόζομαι και να είμαι δημιουργική σε όλα – άλλωστε πάντα αισθάνομαι ότι κερδίζω κάτι. Ταυτόχρονα, καθώς γράφω, για μένα ή για τους άλλους, έχω δύο μικρά προσωπικά πρότζεκτ που είναι κάπως in the making, οπότε δεν θα τα αποκαλύψω ακόμη.

— Υπάρχει κάτι που δεν θα φύγει ποτέ από την ντουλάπα σου;

Πολύ θα ήθελα να πω το «μαύρο biker jacket». Είναι τόσο κουλ και δεν θα λείψει ποτέ, αλλά, αν πρέπει να διαλέξω μόνο ένα, ε, θα ήταν ψέμα αν δεν έλεγα ένα μαύρο skinny τζιν. 

Πώς θα χαρακτήριζες το στυλ σου;

Οτιδήποτε και να σκεφτώ μου ακούγεται κάπως κρίντζι, οπότε καλύτερα να εκφραστούν για το στυλ μας οι γύρω μας, αυτοί που μας κοιτούν και πιάνουν τον παλμό μας.

— Τι φοράς σήμερα και πόσο κοστίζει;

Monki jacket (25 ευρώ), τοπ από Brick Lane Vintage Market του Λονδίνου (18 ευρώ), no label second-hand φούστα (8 ευρώ), ζώνη SOMF (15 ευρώ), μποτάκια Asos (35 ευρώ).

— Πού πηγαίνεις τώρα;

Σπίτι, να φτιάξω ένα τσάι και να κάνω δουλειά στο pc!

@marinizma

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 20 Μαΐου 2021 04:16
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση