Πέμπτη, 04 Μαρτίου 2021 16:48

Αν κάποιος αντικυβερνητικός θεωρεί ότι ο εμβολιασμός γίνεται καλά θα πρέπει να το λέει;

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

emvoliasmos1Τι έχω τσεκάρει; Πως όποιος είναι αντίθετος με την κυβέρνηση δεν υπάρχει περίπτωση να πει φωναχτά και να δημοσιοποίησει κάποια δράση της που κάτι το έκανε καλά, έστω και λίγο, έστω και σαν ιδέα. Όποιος τώρα κρατάει μεγάλες αποστάσεις από την μείζωνα αντιπολίτευση (αναφέρομαι σ' αυτήν γιατί σχεδόν εξ ολοκλήρου μ'αυτήν ασχολούνται όσοι κρατούν επαφή με τα πολιτικά δρώμενα) είναι αδύνατο να διακρίνει κάποια αξιόλογη παρέμβασή της. Κάτι τέτοιο όμως, δεν είναι αφύσικο να συμβαίνει στην πραγματικότητα; Εκτός και αν σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό της χώρας είναι για τα μπάζα.

Αυτό το κλίμα προφανώς θα επηρεάζει τον καθένα που τρώει χρόνο στα μέσα και να σημειώσω εδώ ότι προσωπικά δεν έχω ανοσία σ'αυτήν την αρρώστεια. Απλά το παλεύω να μη με δηλητηριάζει εντελώς αυτή η περιρρέουσα τοξική ατμόσφαιρα. Φυσικά μ'αυτό το σχόλιο δεν σπρώχνω δολίως την άποψη πως ενίοτε είναι δυνατόν κάποιες επί μέρους ενέργειες κέντρων εξουσίας να αλλάζουν τη μεγάλη εικόνα του δάσους τους, αλλά πάντα δεν έχουν τη σημασία τους και τα δένδρα που ξεχωρίζουν ένεκα ανθοφορίας;   

Αυτή η στάση διχασμού διατρέχει και όλα σχεδόν τα ΜΜΕ και το ίδιο αποπνέουν λιγότερο ή περισσότερο οι αναρτήσεις μας στα κοινωνικά δίκτυα. Εδώ δεν χωράει καμία αμφιβολία ότι υπάρχει μια κακή επίδραση των κυρίαρχων πομπών στους δέκτες και αντιστρόφως. Αυτό που εύκολα γίνεται φανερό είναι πως σπανίως οι ειδήσεις είναι αξιόπιστες, αμερόληπτες και μία στις τόσες τις διαπερνά η φιλότιμη προσπάθεια να είναι σφαιρικές. Το πνεύμα που αποπνέουν, ιδιαίτερα τα δελτία ειδήσεων, τείνει κατά βάθος στα σημαντικά θέματα να είναι αυτό το πολωτικό του άσπρου μαύρου. 

Δεν νομίζω πως δεν υπάρχουν άξιοι δημοσιογράφοι σ'αυτήν την χώρα, που να είναι ικανοί να κάνουν ρεπορτάζ έρευνας και να διαθέτουν εκείνη την πνευματικότητα που αναδεικνύει το σοφό, το σωστό και το ωφέλιμο για τον κόσμο, καλλιεργώντας παράλληλα την ικανότητα της κριτικής σκέψης. Αυτής που σε πρώτο πλάνο αποτελεί την αναγκαία συνθήκη για διαλόγους που όλοι οι συμμετέχοντες στο τέλος κάτι καλό αποκομίζουν. Ο απορριπτικός τόνος κυριαρχεί σχεδόν παντού, οι γέφυρες απουσιάζουν εντελώς, και εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων από τους πολλούς υπόλοιπους ούτε τους περνάει από το μυαλό ότι είναι δυνατόν να γίνονται και συνθέσεις προτάσεων κι απόψεων. Το κακό είναι ότι δυστυχώς όλα αυτά πουλάνε.

Είναι αυτές οι απουσίες που σπρώχνουν στο περιθώριο τους άξιους δημοσιογράφους, αυτούς που θα μπορούσαν να θέτουν τις βάσεις για να μπορεί να εμπιστεύεται ο κόσμος τη δημοσιογραφία και να συζητά νοερά μαζί της. Η κατάσταση έχει τα χάλια της, που ιδιαίτερα σ'αυτήν την δύσκολη φάση που περνάμε είναι λίαν επίφοβο καθώς σπρώχνει διαρκώς τα πράματα από το κακό στο χειρότερο. 

 Αν κάποιοι μη διαπλεκόμενοι που πιστεύουν στη δύναμη της καλής δημοσιογραφίας επενδύσουν σε ένα κανάλι και το στελεχώσουν με ικανούς, εργατικούς, κι ανεξάρτητους δημοσιογράφους που θα ερευνούν τις σημαντικές υποθέσεις και θα λένε τα σύκα σύκα προς όλες εκείνες τις κατεύθυνσεις που ενισχύουν τη δημοκρατία, νομίζω πως θα το παρακολουθούν αρκετοί συμπολίτες μας έτσι ώστε στο τέλος κάθε χρονιάς θα έχουν κέρδος οι χρηματοδότες του. Πιστεύω ότι υπάρχουν αρκετοί σ'αυτήν την χώρα που τους απωθούν οι έτοιμες αλήθειες, η μασημένη τροφή, που τους χαλάει η προπαγάνδα και βγάζουν σπυριά από τα εξ άμβωνος κηρύγματα, αλλά εμπνέονται από τις αλήθειες ακόμα κι αυτές που βάζουν σε δοκιμασία τα πιστεύω τους. 

Αφορμή αυτών των σχεδόν κοινότοπων σκέψεων για όσους δεν τσιμπάνε στο κυρίαρχο μοτίβο, στάθηκε η οργάνωση του εμβολιασμού από την κυβέρνηση. Άκουσα και έμαθα από εμβολιασμένους φίλους, γνωστούς, γείτονες και συγγενείς καλά λόγια για την προσπάθεια αυτή. Και ήρθε κι έδεσε το άρθρο του Κώστα Καλλίτση που με τον τίτλο "Δυο κράτη στη συσκευασία του ενός" δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής.

Προσωπικά μια μικρή χαρά μου γεννούν, για λίγο συνήθως, τέτοια άρθρα που μεγενθύνουν τα στολίδια της πραγματικότητας. Μου εμφυσά δύναμη η είδηση ότι κάτι καλό, δυνατό και ωραίο δημιουργεί ένας πολίτης, όπως και παρέες, ομάδες, κινήματα, θεσμοί, οργανισμοί, αρχές, κόμματα και η όποια κυβέρνηση. Αποτελούν αυτές οι καλές ειδήσεις τον αντίλογο που ατονεί για λίγο μέσα μου μία ιδέα που τα τελευταία χρόνια μου έχει θεριέψει. Ότι δηλαδή ως Έλληνες και Ελλάδα είμαστε είδος υπό εξαφάνιση και είμαστε ανίκανοι να σώσουμε παρτίδες, να λύσουμε προβλήματα, και στο δια ταύτα να καταφέρνουμε να συννενοηθούμε ώστε το βίο σ'αυτήν την χώρα να αξίζει να τον ζει ο καθένας μας, η ζωή να είναι προσπελάσιμη από όλους.  

"Δύο κράτη σε συσκευασία ενός"  . Δύο κόσμοι, ο ένας εφάπτεται στον άλλο, κι όμως καθένας είναι έτη φωτός μακριά από τον άλλο.

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 05 Μαρτίου 2021 20:55
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση