Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2021 11:17

Η δημόσια μαρμελάδα, του Yorgos Kyriakopoulos από το fb

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)
neratziaΤα αγαπημένα μου δέντρα στην Αθήνα είναι οι νεραντζιές της. Γιά την στιλπνή, πυκνή, πράσινη φυλλωσιά τους, γιά το μεθυστικό τους άρωμα, γιά τα εξωπραγματικά πορτοκαλιά τους φρούτα, κατάφορτες καθώς είναι κάθε χειμώνα. Αυτός είναι και ο λόγος που από όλους τους μετριότατους Δημάρχους της πόλης σιχαίνομαι περισσότερο τον Νικήτα Κακλαμάνη που τις ξερίζωνε γιά να βάζει στη θέση τους άθλιους φίκους (!).
Πάντα λιγουρευόμουνα να μαζέψω μιά φορά τα Αθηναϊκά νεράντζια.
Κοντά στο πατρικό μου, στην Οδό Φωκυλίδου, τα μάζευε μιά καϋμένη κυρία που έπασχε από κάποιο γενετικό σύνδρομο και ήταν νάνος και με μιά τεράστια οδυνηρή καμπούρα. Είχε ένα σκυλί φοξ-τερριέ (μάλλον της κυράς της) και το έβγαζε βόλτα κάθε απόγευμα. Την πετύχαινα όταν έβγαινα κι εγώ γιά κάποιο φροντιστήριο γερμανικών ή αγγλικών ή, αργότερα. γιά κανένα παράνομο τσιγάρο. Είχαμε αποκτήσει μιά καθημερινή φιλία, τόσο ζεστή που κάθε Γενάρη να μου ζητάει να της φτάσω τα φρούτα στα ψηλά κλαδιά. Και ενώ γιά κείνην μάζευα πολλές δεκάδες, δεν έτυχε ποτέ να μαζέψω γιά μένα. Λίγο η ντροπή, λίγο τα κομπλεξάκια μου, δεν το έκανα.
Σήμερα λοιπόν που ανακάλυψα πως η κοντινή μου Πλατεία Φιλομούσου Εταιρείας είναι γεμάτη νεραντζιές (να τα καλά του lockdown, προσέχουμε ξαφνικά τα προφανή και ουσιώδη που μας διέφευγαν επί χρόνια), άδειασα μιά σακούλα με ψώνια μέσα στις άλλες και έκοψα όσα νεράντζια χωρούσε.
Βέβαια τα Αθηναϊκά νεράντζια δεν είναι τόσο ήμερα όσο τα διάσημα Seville oranges που κάνουν εκείνη την υπέροχη marmalade. Έπρεπε να τα ξεπικρίσω, έστω λιγάκι. Αλλά δεν βαριέστε, η thick cut marmalade με λίγη παραπάνω ζάχαρη έγινε εξαιρετική. Έβρασα και τα κουκούτσια γιά περισσότερη πηκτίνη, όλα καλά. Αύριο που θα έχει κρυώσει θα σας ανεβάσω την πρώτη δημόσια μαρμελάδα μου.

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση