Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2020 18:02

Στέλιος Ράμφος και Τόμας Φρανκ για το πριν και το μετά από τον Τραμπ

Συντάκτης 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

lifo87Γράφτηκαν και είναι βέβαιο ότι θα γραφούν κι άλλα άρθρα κι αργότερα και βιβλία και θα γυριστούν ταινίες και σειρές για τις τελευταίες αμερικάνικες εκλογές, που παρουσίασαν ένα ξεχωριστό παγκόσμιο ενδιαφέρον. Σ'αυτό μέτρησε και το ρεκόρ ψηφοφόρων που σημειώθηκε και το πολωτικό κλίμα που δημιουργήθηκε και από το σασπένς που υπήρχε για αρκετές μέρες μέχρι να κατοχυρωθεί ότι νικητής αναδείχθηκε ο Μπάιντεν με 306 εκλέκτορες. Είναι φανερό πως το ενδιαφέρον που παρουσίασαν αυτές οι εκλογές οφείλεται εν πολλοίς στο ταπεραμέντο και το ιδιαίτερο προκλητικό στυλ του ρεπουμπλικανού υποψήφιου και απερχόμενου προέδρου Ντόναλντ Τράμπ, στην πανδημία, που εξ αιτίας του από τον Μάρτιο κάνει θραύση στις Η.Π.Α και στις μεγάλες κινητοποιήσεις που γινόντουσαν εδώ κι αρκετούς μήνες σε πολλές πόλεις εξ αιτίας της βίαιας και ρατσιστικής συμπεριφοράς της αστυνομίας που την υποδαύλιζε ο κ.Τραμπ. 

Από μερικά άρθρα που διάβασα δύο μου φάνηκαν ότι ως ένα βαθμό ξέφευγαν από τα στερεότυπα που διατρέχαν τα υπόλοιπα και ότι έλεγαν κάποιες συμπληρωματικές σκέψεις που τις βρήκα ενδιαφέρουσες. Οι παρατηρήσεις και των δύο με βοήθησαν να πάρω μία ιδέα του τι παίχτηκε και τι θα παιχτεί σ'αυτήν την μεγάλη χώρα από την μεριά της ηγεσία της και ποιο είναι το ιστορικο των προσδοκιών του κόσμου. Ένιωσα επίσης ότι η προσέγγιση που επιχειρούν τα δύο άρθρα έχει μία δύναμη που αν την καλλιεργήσει ο αναγνώστης τους μπορεί και να τον βοηθήσει να κατανοεί στο μέλλον πιο σφαιρικά κι άλλα γεγονότα πέρα από τις Η.Π.Α, όπως και να ανιχνεύει τη δική του θέση και στάση στην κοινωνία που ζει.   

Το ένα άρθρο είναι του Στέλιου Ράμφου (Αθήνα, 1939) που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 10.11, (  εδώ  ). Ο Ράμφος εστιάζει σ'αυτό που έγινε αντιληπτό από όσους πήραν μια ιδέα από την τηλεόραση, ότι δηλαδή εκλέχτηκε ένας πρόεδρος για δυο όμως εμφανώς διαφορετικές αμερικές. Και είναι αυτό που προσπαθεί να φέρει στο φως, το ποιες είναι δηλαδή αυτές οι δύο αμερικές, ποια πραγματική και φαντασιακή σχέση έχουν με την χώρα τους, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του ψυχικού τους τοπίου και ποιες είναι οι κινητήριες δυνάμεις που οδήγησαν 72 εκ.ψηφοφόρους στον Τραμπ (9 εκ.περισσότερους από το 2016) και 77.2 εκ. ψηφοφόρους στον Μπάιντεν. 

Ο δημοσιογράφος και ιστορικός συγγραφέας  Τόμας Φρανκ ( Κάνσας Σίτι, 1965) έγραψε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στον Γκάρντιαν στις 7.11 με τον τίτλο "Ντινγκ-Ντονγκ, ο κόπανος έφυγε. Αλλά διαβάστε αυτό προτού τραγουδήσετε το Αλληλούια." και συνεχίζει με την προτροπή "Είναι η ώρα να γιορτάσουμε την ήττα του Τραμπ - δόξα τω Θεώ. Αλλά ας φανούμε επίσης και κάπως ταπεινοί στον θρίαμβό μας, για να αναλογιστούμε πώς φτάσαμε ως εδώ" Και ο Φρανκ εστιάζει στις δύο αμερικές, δίνει έμφαση στις οικονομικές και εργασιακές σχέσεις του κόσμου που τις συγκροτεί, κάνει μία ιδιαίτερη αναφορά στην προϊστορία του Μπάιντεν ως γερουσιαστή και των Δημοκρατικών από την εποχή του Κλίντον και προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα "πώς μπορεί να αποτραπεί η επανεμφάνιση του Τραμπισμού;" (  εδώ  )

Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 14 Νοεμβρίου 2020 06:37
Λάκης Ιγνατιάδης

Ραβδοσκοπία ατζαμή

Προσθήκη νέου σχολίου

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση